cukier próchnica

Cukier a próchnica

Co termin „bez cukru” naprawdę oznacza?

Wiesz co jesz?

Badanie wykonane w połowie 1990 roku wykazały, że przeciętny Amerykanin konsumuje 20 łyżeczek cukru na dobę. To prawie pół szklanki! Możesz chronić swoje zęby przez jedzenie produktów „bez cukru”. Faktycznie prawie 8 z 10 osób dorosłych w USA konsumuje niektóre „bez cukru” produkty. Ale nie wszystkie „bez cukru” produkty są tak naprawdę bez cukru.

Czy produkty i napoje bez cukru albo pozbawione cukru są bezpieczne dla zębów?

Nie, nie są.

„Bez cukru” czasami oznacza, że są bez dodatku cukru podczas przetwarzania, lecz to jedzenie nie może być bez cukru. Zawierają one naturalne substancje słodzące. Przykładem jest miód, melasa, odparowany cukier trzcinowy, fruktoza, słód jęczmienny albo syrop ryżowy. Naturalne substancje słodzące mają taką samą liczbę kalorii jak porcja cukru. Wszystkie zatem są szkodliwe dla zębów.

Jak można znaleźć te ukryte cukry?

Zawsze przeczytaj uważnie etykietę. Cukry, które występują naturalnie w żywności, mają różne nazwy, ale wszystkie kończą się literami „ose”. Jeśli zatem czytasz etykietę i widzisz składnik, który kończy się „ose” produkt ten na pewno zawiera cukier. Cukry, w tym cukry występujące naturalnie są wymienione pod „cukrami” albo „węglowodanami” na etykiecie. Czytaj uważnie etykiety, aby dowiedzieć się jak dużo cukru znajduje się w danym produkcie.

Czym są alkohole cukrowe?

Niektóre etykiety spożywcze mają składniki takie jak ksylitol, erytrytol, izomalt, sorbitol, lactilol albo mannitol. Są to alkohole cukrowe, często używane do słodzenia bez cukru ciastek, słodyczy, gum do żucia i innych produktów do jedzenia.

„Termin alkohol cukrowy odnosi się do ich struktury chemicznej, ale faktycznie nie zawiera alkoholu” twierdzi Dr. Albert, D.D.S., M.P.H. Dr. Albert jest Profesorem Kliniki Dentystycznej Uniwersytetu Kolumbia Dental Medicine (Medycyny Dentystycznej).

USA Federalny Urząd Żywności i Leków (FDA) oświadczył, że producenci mogą twierdzić, że produkty zawierające alkohole cukrowe nie powodują próchnicy. Badania rynku wykazały, że alkohol cukrowy i ksylitol faktycznie mogą chronić zęby przed ubytkami.

Jak ksylitol może mieć słodki smak i zarówno zabezpieczać przed próchnicą?

Ksylitol jest naturalnym słodzikiem. Znajduje się w owocach takich jak truskawki, śliwki i gruszki. Ksylitol wygląda i smakuje jak cukier. Z tego powodu jest stosowany do słodzenia żywności i cukierków. Ksylitol jest używany w gumach do żucia, cukierkach, żelkach, mentosach, leczniczych syropach i tabletkach, paście do zębów i płynach do płukania ust. Występuje również w żywności dietetycznej i diabatycznej. Kilka stowarzyszeń stomatologicznych popiera produkty bezcukrowe, które są co najmniej 50% słodzone ksylitolem.

Bakterie w jamie ustnej w połączeniu z cukrami produkują kwasy. Te kwasy uszkadzają zęby, powodując ubytki. Bakterie w twoim jamie ustnej nie są odporne na ksylitol więc po jego zastosowaniu kwas nie jest produkowany.

Co więcej, słodkość ksylitolu zwiększa produkcję śliny. Ślina płucze jamę ustną i pomaga zapobiegać ubytkom.

Jedzenie dużych ilości produktów, które zawierają ksylitol może wywierać przeczyszczający efekt. Na przykład, jedząc więcej niż 10 do 20 cukierków albo gum dziennie może powodować ten efekt przeczyszczający jamę ustną. Jest to jedyna znana wada ksylitolu.

Czy sacharyna i inne słodkie substytuty są bezpieczne?

Nasza przemiana materii nie trawi tak zwanych słodzików o wysokim stężeniu w ten sam sposób jak cukry. Nie zawierają one kalorii lub zawierają bardzo mało kalorii. Sacharyna, aspartam, acesulfame potas, sukraloza i neotam są akceptowane przez FDA. Nie powodują próchnicy.

Sacharyna została odkryta pod koniec XIX wieku. Jest 300 razy słodsza od cukru, ale często jest formułowana jako mniej słodka. Na przykład Sweet’N Low jest 10 razy słodszy niż cukier.

Począwszy od roku 1977 roku FDA wymagało, aby wszystkie produkty zawierające sacharynę były opatrzone etykietą ostrzegawczą. Etykiety ostrzegały, że sacharyna wykazała powodować raka u zwierząt laboratoryjnych. W grudniu 2000 roku Kongres uchwalił ustawę o usunięciu ostrzeżenia, gdyż dalsze badania wykazały, że sacharyna nie działa w ten sam sposób na ludzi co np. na szczury.

Obecnie, sacharyna jest używana jako słodzik w sodach i pieczywach.

Aspartam jest 180 razy słodszy niż cukier. Używany jest w napojach gazowanych, zbożach, deserach i słodyczach. W odróżnieniu od sacharyny, aspartam nie jest dobrym wyborem w przypadku pieczywa, gdyż rozkłada się w wysokich temperaturach. Zawiera aminokwasy i fenyloalaninę, które prawie jedna osoba na 16,000 ludzi nie toleruje.

Acesulfame potasowy jest 200 razy słodszy niż cukier. Ten słodzik jest również nazywany acesulfam K. Sprzedawany jest na pod nazwą firmową Sunett. W 1988 roku został dopuszczony do użytku w gumach do żucia, mieszankach napojów, kawie rozpuszczalnej, herbacie, żelatynie i deserach.

Sucralose (Splenda) jest 600 razy słodszy niż cukier. Używany jest w zbożach i napojach gazowanych; owocach, napojach mlecznych oraz alkoholach; deserach; syropach i pieczywie. FDA zatwierdziło Splenda w 1998 roku. Posiada dobry okres przechowywania, nie ulega degradacji w cieple. Splenda nie wpływa na poziom glukozy we krwi, więc jest to dobra opcja dla osób z cukrzycą.

Neotame zostało zatwierdzone w 2002 roku przez FDA. Jest słodzikiem o wysokim stężeniu. Neotame jest używane w napojach gazowanych, ciastkach i lukrach, gumach do żucia, dżemach, sokach owocowych i pieczywach. Jest 7,000 do 13,000 słodszych niż cukier.

W 2008 r., FDA zatwierdziło Truvia, nowy słodzik do użytku w Stanach Zjednoczonych. Pochodzi z rebiany, wyciąg z rośliny Stevia. Dostępny sklepach w USA, ale nie jest używany jako słodzik w napojach albo pieczywie.

Czy słodziki są odpowiednie dla dietetyków i diabetyków?

Amerykańskie Stowarzyszenie Diabetyków zgadza się z FDA że aspartam, saccharine, acesulfame K i sucralose są bezpieczne. Mogą być używane jako część zdrowej diety dla diabetyków.

Nie kaloryczne słodziki nie zawierają węglowodanów. Jednakże, Dr. Albert stwierdził, że „Niektóre produkty, które są bez cukru wciąż zawierają węglowodany. Należy przeczytać zawsze dokładnie etykietę”.