Pemfigoid (choroba dermatologiczna)i pęcherzyca

Co to jest?

Pemfigoid i pęcherzyca są podobnymi chorobami. Obydwie są rzadkimi i poważnymi chorobami, które muszą leczone starannie. Spowodowane są przez układ immunologiczny, który niepracujący jak należy.

Obie choroby jamy ustnej powodują powstanie pęcherzy, które łatwo pękają a następnie tworzą bolesne rany (owrzodzenia). U około połowy wszystkich przypadków, pęcherze i owrzodzenia rozwijają się później również na skórze. Rany na skórze mogą się pojawiać i znikać na przemian.

Pęcherzyca jest rzadką chorobą i występuje przeważnie u osób w średnim wieku i starszych. Jest bardzo rzadka u dzieci. Istnieje kilka typów pęcherzycy. Najbardziej powszechnym jest pęcherzycą zwykła, która stanowi 80% wszystkich przypadków pęcherzycy. Występuje najczęściej u osób pochodzenia śródziemnomorskiego i wschodnioeuropejskich Żydów. Jednakże, może występować u wszystkich osób różnych ras i kultur.

Istnieje również kilka typów pemfigoidu. Typ jamy ustnej jest znany jako pemfigoid błony śluzowej. Najbardziej powszechny u kobiet między 40 a 70 rokiem życia. Nie ma żadnych innych znanych czynników ryzyka pemfigoidu.

Objawy

Najbardziej powszechnym objawem pęcherzycy jak i pemfigoidu jamy ustnej jest występowanie pęcherzy w jamie ustnej. Pękają i stają się bolesnymi owrzodzenia, które mogą trwać przez długi okres czasu oraz mogą się rozwijać.

Pęcherzyca często najpierw rozwija się w gardle albo jamie ustnej. Owrzodzenia mogą wystąpić gdziekolwiek w jamie ustnej. Osoby z pemfigoidem zazwyczaj mają owrzodzenia tylko na dziąsłach. Owrzodzenia są płaskie i czerwone, oraz łatwo się łuszczą.

Diagnoza

Aby zdiagnozować pęcherzycę i pemfigoid lekarz poprosi Cię o kompletną historię choroby. Następnie przeprowadzi badanie lekarskie, badania krwi oraz biopsję danego obszaru. Najpierw zastosuje środek znieczulający w celu usunięcia małego kawałku tkanki, który następnie zostanie zbadany pod mikroskopem. Informacje z biopsji wykażą czy masz pemfigoid, pęcherzycę albo inne stany chorobowe.

Oczekiwany Czas Leczenia

Pęcherzycę i pemfigoid nie da się wyleczyć. Leki mogą złagodzić owrzodzenia i powstrzymywać przed następnym występowaniem.

Zapobieganie

Nie ma żadnego sposobu, aby zapobiec pęcherzycy albo pemfigoidowi.

Leczenie

U osób z pęcherzycą leczony jest osłabiony układ immunologiczny sterydami i innymi lekami. Leki pomagają regulować owrzodzenia, lecz mogą mieć znaczne działania uboczne. Lekarz omówi z Tobą działania uboczne tych leków.

Osobom z pemfigoidem również mogą być podawane sterydy. Inne leki mogą być dodatkowo zastosowane jeśli steroidy nie przyniosą rezultatu. Obejmują one dapsone, tetracyklina (sprzedany pod wieloma markami) i nikotynamid (postać niacyny).

Kiedy należy skontaktować się z Profesjonalistą?

Jeśli masz któregokolwiek z tych objawów, które nie znikają po trzech do siedmiu dni, skontaktuj się z lekarzem.

  • Owrzodzenia albo pęcherze na skórze albo w jamie ustnej
  • Łuszczące się dziąsła
  • Podrażnione oczy
  • Ból gardła
  • Bolesne owrzodzenia jamy ustnej, które utrudniają Ci jedzenie (co może prowadzić do utraty wagi)

Jeśli miałeś zdiagnozowaną pęcherzycę albo pemfigoid wcześniej, skontaktuj się z lekarzem jeśli Twój stan uległ zmianie.

Rokowanie

Pęcherzyca i pemfigoid są długotrwałymi chorobami. Nie są wyleczalne, ale zazwyczaj można je opanować. U osób z pemfigoidem jamy ustnej, owrzodzenia często sprawiają dyskomfort. Pęcherzyca zwykła jest znana jako zagrażająca życiu. Dawniej, pęcherzyca zwykła mogła powodować zakażenia i/lub chemiczne braki równowagi w krwi. Te problemy grożą śmiercią. Dziś, pęcherzyca zwykła może być kontrolowana i rzadko powoduje śmierć.

Jednakże, problemy wciąż mogą występować z powodu wysokich dawek niektórych leków używanych do kontrolowania owrzodzenia. Bardzo ważne jest, aby zawsze poinformować wszystkich swoich lekarzy o lekach, które bierzesz. Obejmują one leki bez i na receptę oraz leki naturalne – witaminy. Wszystkie z nich mogą wpływać na Twoje zdrowie.

Tags: , ,

PericoronitisZapalenie wokół korony zęba

Co to jest?

Twoje zęby mądrości (trzecie zęby trzonowe) zazwyczaj zaczynają wychodzić (pojawiać się w Twojej jamie ustnej) w wielu nastoletnim. Czasami nie ma wystarczającego miejsca na nie, wówczas mogą wyjść tylko częściowo albo wcale. Częściowe pojawienie się zęba mądrości może tworzyć fałd tkanki dziąseł obok zęba. Fałdka może zbierać kawałki jedzenia i szczątki, stwarzając siedzisko dla bakterii. Pericoronitis jest to nazwa tkanki wokół zęba, która ma stan zapalnym. Pericoronitis może się również pojawiać wokół zęba mądrości, który wciąż jest całkowicie pod dziąsłem.

Objawy

Objawy obejmują:

  • Ból, obrzęk tkanki dziąsła w obszarze zaatakowanego zęba. Może stwarzać trudności w gryzieniu z powodu spuchniętej tkanki między zębami
  • Nieprzyjemny zapach albo smak w jamie ustnej
  • Wydzielinę ropna z dziąsła obok zęba

Poważniejsze objawy obejmują:

  • Spuchnięte węzły chłonne pod Twoją brodą (podżuchwowe węzły chłonne)
  • Skurcze mięśni w szczęce
  • Opuchliznę na zainfekowanej stronie twarzy

Diagnoza

Zazwyczaj osoby z pericoronitis idą do dentysty, uskarżając się na ból w obszarze zęba trzonowego. Pericoronitis zostaje zdiagnozowane podczas badania klinicznego. Dentysta może od razu zaobserwować stan zapalny dziąseł w obszarze z zatrzymanym lub częściowo widocznym zębem mądrości. Dziąsła mogą być czerwone, spuchnięte albo zwilżone płynem lub ropą.

Oczekiwany Czas Leczenia

Pericoronitis może być leczone antybiotykami i płukankami wodą morską. Zanika po około tygodniu, jednakże może powracać. Najczęściej powraca, gdy ząb całkowicie nie wyjdzie i jedzenie oraz bakterie kontynuują nagromadzać się pod dziąsła.

Zapobieganie

Możesz zapobiec pericoronitis przez szczotkowanie zębów mądrości i czyszczenie nicią dentystyczną wokoło nich. Pozwoli to upewnić się, że jedzenie i bakterie nie gromadzą się pod dziąsłami. Jednakże, czasami te kroki nie skutkują. Jeśli pericoronitis powróci wymagane będzie usunięcie fałdki tkanki dziąsła. W niektórych przypadkach fałdka tkanki odrasta z powrotem wówczas ząb mądrości będzie wymagał wyrwania.

Leczenie

Pericoronitis może być trudne w leczeniu, ponieważ fałdka tkanki dziąsła nie zniknie dopóki ząb mądrości nie wyjdzie naturalnie, tkanka nie zostanie usunięta albo ząb nie zostanie usunięty.

Dentysta oczyści obszar dokładnie poprzez opłukanie pod fałdką wodą, usuwając w ten sposób kawałki jedzenia i ropy. Dentysta może również usunąć uszkodzone tkanki. Jeśli obszar jest zainfekowany, najprawdopodobniej dostaniesz antybiotyk.

Dentysta wyjaśni jak utrzymywać obszar w czystości i jaki jest najlepszy sposób, aby zapobiec powracaniu problemu. Zazwyczaj jest to szczotkowanie i czyszczenie nicią dentystyczną codziennie oraz płukanie usta wodą kilka razy dziennie. Te kroki przyczynią się do zapobiegania dostawania się jedzenia pod fałdki dziąsła.

W niektórych przypadkach, dentysta może zasugerować usunięcie zęba, jeśli ząb jest poniżej dziąsła lub nie wyszedł w pełni, tylko częściowo. Dentysta może również stwierdzić, że ząb wyjdzie całkowicie bez problemów, wówczas nie będzie potrzebne usunięcie. Jednakże jeśli pericoronitis powróci ząb może zostać wyrwany.

Pericoronitis, który wywołuje objawy powinien być leczony jak najszybciej, gdyż może wywołać zakażenie, które może rozprzestrzeniać się w innym obszarze jamy ustnej. Najpoważniejsze przypadki wymagają leczenia szpitalnego. Czasami wymagają dożylnych antybiotyków i operacji.

Kiedy należy skontaktować się z Profesjonalistą?

Jeśli masz objawy pericoronitis odwiedź dentystę. Jeśli Twoje zęby mądrości wychodzą, odwiedzaj dentystę przynajmniej dwa razy do roku dla regularnych badań kontrolnych. Podczas tych wizyt, dentysta może skontrolować Twoje zęby mądrości.

Rokowanie

Pericoronitis nie powoduje jakichkolwiek długotrwałych skutków. Jeśli zaatakowany ząb zostanie usunięty albo całkowicie wyjdzie, stan nie może zostać odwrócony.

Tags: ,

Abfrakcja zęba (utrata szkliwa na granicy korony i korzenia zęba)

Co to jest?

Abfrakcja jest niewielką szczeliną albo nacięciem na zębach spowodowaną przez żucie. Zaciskając zęby, żując i gryząc wywierasz naciski na zęby. Z czasem, ten nacisk może powodować pęknięcia i rozdarcia w zewnętrznej warstwie zębów, szkliwie.

Abfrakcja może pojawiać się jako nacięcia na żujących punktach (nierównościach) z tyłu zębów. Ukazuje się również jako linie albo pęknięcia na wierzchu zęba. Można je zobaczyć patrząc w lustro i świecąc latarką albo jaskrawym światełkiem na zęby. Linie zazwyczaj biegną wzdłuż zęba. Mogą również wystąpić pęknięcia w szyjce zęba. Szyjka jest częścią zęba nieco poniżej dziąseł.

Zgrzytanie zębów wywiera straszny nacisk na zęby. Dlatego osoby, które zgrzytają zębami są bardziej narażone na uszkodzenia i mają większe szanse na abfrakcje zębów.

Abfrakcja jest dość powszechna u osób dorosłych. Starsze osoby mają większe szanse nabycia tej choroby. Często występuje w tylnych zębach, przedtrzonowych i trzonowych, ale może również występować w jakimkolwiek innym zębie.

Zęby z abfrakcją są bardziej narażone na próchnicę, która może pojawić się z czasem. Słabe zęby są także podatniejsze na złamania.

Objawy

Abfrakcja nie boli. Uszkadza tylko szkliwo, zewnętrzną warstwę zęba. Czasami pęknięcie odsłania zębinę, środkową warstwę zęba, wówczas ząb może stać się wrażliwy. W innych przypadkach nie wywołuje żadnych objawów.

Diagnoza

Dentysta może zauważyć abfrakcję podczas regularnej wizyty dentystycznej.

Oczekiwany Czas Leczenia

Abfrakcja nie goi się z czasem. Niektóre abfrakcje mogą pogarszać się, ale w większości przypadków nie muszą być leczone.

Zapobieganie

Abfrakcja jest spowodowana przez naturalne zużycie zębów. Zazwyczaj nie można jej zapobiec, jednak jeśli zgrzytasz zębami możesz nosić osłonę nocną na zęby, aby redukować nacisk na zęby. W niektórych przypadkach, kilka zębów ma dodatkowy zwiększony nacisk ze względu na sposób łączenia (zgryzu). Dentyści często mogą rozwiązać ten rodzaj problemu.

Leczenie

Wiele abfrakcji nie wymaga leczenia. Jednak gdy jest to konieczne zależy od wielu czynników: gdzie się znajduje problem, jak wiele go jest i innych rzeczy.

Dentysta może leczyć abfrakcje poprzez wypełnienie ich. Proces ten często przypomina wypełnienie ubytków. W innych wypadkach, w pierwszej kolejności ząb wymaga borowania. Materiał jest podobny do materiału wypełniającego ząb, obejmuje on kompozyt (materiał wieloskładnikowy) lub kostniwo szklano-jonomerowe spoiwo.

Ząb z abfrakcją może być bardzo podatny na złamania. W takich przypadkach, leczenie wzmocni zęby. Niektóre osoby nie lubią patrzeć na rany i mogą poprosić dentystę aby je wyleczył, zakrył. Jednakże, w większości przypadków rany nie stwarzają nikomu problemu. Ty i dentysta możecie zadecydować o ich leczeniu.

Kiedy należy skontaktować się z Profesjonalistą?

Jeśli zauważasz maleńkie linie albo szpary w zębach, nie musisz kontaktować się z dentystą natychmiast. Możesz wskazać to przy następnej wizycie. Możesz przyjść na wizytę wcześniej, jeśli uszkodzenie powoduje wrażliwość zęba.

Abfrakcja nie jest tym samym jak popękany ząb. Popękany ząb jest dużo bardziej poważniejszy. Głębokie pęknięcia wpływają na wewnętrzną część zęba, miąższ, te pęknięcia są bolesne i leczenie tych zębów musi być natychmiastowe.

Rokowanie

Większość abfrakcji nie wymaga leczenia. Dla innych wypełnianie obszarów spoiwem albo kompozytem rozwiązuje problem.

 

Tags: , , ,

Ropień

Ropień

Co to jest?

Ropień jest obszarem ropy, która tworzy się jako część ciała, aby walczyć z infekcją bakteryjną. Układ immunologiczny wysyła krwinki białe do obszaru, aby spróbować pozbyć się bakterii. Ropa zawiera żywe i martwe komórki, zawiera również enzymy. Ropień tworzy się, gdy nie ma żadnej drogi do odpływu ropy.

Ropnie mogą tworzyć się prawie w każdej części ciała. W jamie ustnej ropnie tworzą się w dziąsłach, zębach albo korzeniach zębów. Bakterie mogą występować i powodować ropień na kilka sposobów:

  • Poprzez uraz (jedzenie albo szczątki żywności osadzone głęboko w dziąsłach)
  • Poprzez próchnica (ubytki) prowadzące do nerwu zęba i naczynia krwionośnego (miazga zębowa)
  • Poprzez głębokie szczeliny (kieszenie) między zębami a dziąsłami, u niektórych choroby przyzębia

Osoby z obniżoną odpornością na infekcje mają zwiększone ryzyko nabawiania się ropnia.

Początkowo, ropień może powodować ból zęba, który może być poważny. Nerw zęba również może ulec zakażeniu, jeśli zakażenie dostanie się do dziąsła może tworzyć widoczny obrzęk (czyrak-ropień). Jak tylko ropień pęknie, ból często znacznie ustępuje. Jednakże leczenie stomatologiczne jest niezbędne.

Jeśli ropień nie zostanie osuszony i ropa z niego będzie zakażać inne obszary może wówczas stać się zagrażający życiu.

Objawy

Głównym objawem jest pulsujący ból, który nie ustępuje. Początkowo ząb jest wrażliwy na gorąco i zimno oraz nacisk żucia. Później może nastąpić gorączka. Węzeł chłonny pod szczęką albo na szyi może powiększyć się i stać się wrażliwy. Również możesz odczuwać ból w obszarze zatok. Jeśli ropień pęka nagły strumień cuchnącego i obrzydliwego płynu rozpływa się po Twojej jamie ustnej.

Diagnoza

Zazwyczaj dentysta może rozpoznać ropień zęba poprzez zbadanie jamy ustnej, naciskając na spuchnięty obszar dziąsła. Dentysta może również zbadać nerw (miąższ) zaatakowany w zębie, aby zobaczyć czy nie jest martwy. Badanie może obejmować:

  • Delikatne stukanie w ząb
  • Badanie temperatury za pomocą elektrycznego kontrolera

Dentysta również będzie wymagał zdjęcia rentgenowskiego, aby sprawdzić utratę masy kości wokół wierzchołka korzenia zęba. Pusta przestrzeń gdzie nastąpiła ustraja masy kości na zdjęciu rentgenowskim ma ciemny wygląd.

Oczekiwany Czas Leczenia

Jak tylko ropień zostanie osuszony, objawy szybko albo w ciągu kilku dni miną. Jednakże, ropień nie zostanie tak łatwo wyleczony chyba, że powód zostanie wyeliminowany.

Zapobieganie

Dobra higiena jamy ustnej może pomóc w zapobieganiu ropniom. To oznacza, że musisz chronić zęby i dziąsła przed bakteriami, myjąc i dbając o nie regularnie. Również regularne dentystyczne badania kontrolne są bardzo ważne. Zęby, które mają próchnicę (ubytki) mogą być leczone wcześniej zanim stają się bolesne, zakażone albo ropiejące. Jeśli masz osłabiony układ immunologiczny z powodu leków, które bierzesz albo warunków zdrowotnych powinieneś poinformować swojego dentystę o tym przed każdym spotkaniem. Możesz otrzymać antybiotyki przed wizytą, aby zredukować ryzyko zakażenia.

Leczenie

Leczenie ropniaka zęba rozpoczyna się od osuszenia zakażenia. Jeśli tkanka miękka będzie spuchnięta i miękka w dotyku, to zostanie przedziurawiona w celu osuszenia zakażenia (ropy). Ząb wówczas wymaga otwarcia. Dentysta usunie nerw i jakikolwiek zainfekowany miąższ wewnątrz kanałów w korzeniu albo korzeniach zębów. Dentysta wypełni kanały materiałem. Zabieg ten nazywany jest leczeniem kanałowym.

Jeśli nie będzie żadnej opuchlizny, zakażenie może być osuszone bezpośrednio od wewnątrz zęba za pomocą leczenia kanałowego.

Leczenie powinno być podjęte jak najszybciej, aby usunąć chorą tkankę, Jeśli ropniak zęba nie może być wyleczony powinien zostać usunięty, usunie to źródło zakażenia i pozwali kości szczękowej i dziąsłom szybko wyzdrowieć.

Jeśli ropień jest w dziąsłach dentysta może zalecić płukanie jamy ustnej ciepłą wodą morską kilka razy dziennie przez kilka dni. Zwykła formuła – wymieszać jedną ósma łyżeczki soli w 8 uncjach wody.

Dentysta może również przepisać Ci antybiotyk, który pomoże uśmierzyć infekcję.

Pół roku później należy wykonać zdjęcie rentgenowskie, aby dentysta mógł zobaczyć czy zdrowa kość i tkanka napełniają obszar po ropniaku. Jeśli kość nie wypełnia obszaru po zabiegu, będziesz musiał odwiedzić specjalistę. Lekarz Endodonta albo chirurg może chirurgicznie usunąć ciągły ropień.

Kiedy należy skontaktować się z Profesjonalistą?

Jeśli boli Cię ząb albo masz oznaki ropnia dziąsła odwiedź swojego dentystę. Nawet jeśli ropień zostanie osuszony i ból osłabnie, wizyta u dentysty jest wskazana. Stare ropnie, które nie są już bolesne mogą stać się bolesne i nabrzmiałe ponownie w dowolnym momencie.

Rokowanie

Rokowanie jest bardzo dobre jeśli ropień zostanie znalezione natychmiast i zostanie dobrze wyleczone.

 

Tags: , , , ,

Amalgamat Stomatologiczny

Co to jest?

Ty albo dentysta może zauważyć szary, niebieski albo czarny punkt w jamie ustnej, który wygląda jak tatuaż. Dentyści nazywają te miejsca tatuażowym amalgamatem. Może pojawiać się w jamie ustnej od plomb z amalgamatem albo metalowych sztucznych szczęk (znanych również jako „czapki” albo „korony”). Plomby z amalgamatem zawierają srebro, cyn, rtęć, miedź i cynk. Tatuaże amalgamatu składają się z maleńkich metalowych cząstek wypełnienia albo korony, które zostaje osadzone w tkance. Mogą pojawiać się na dziąsłach, policzkach, wargach, języku albo podniebieniu.

Tatuaże są płaskie i zazwyczaj bardzo małe – tylko kilka milimetrów. Ale są stosunkowo łatwe do zaobserwowania.

Tatuaż może się utworzyć, podczas gdy dentysta będzie umieszczać albo usuwać wypełnienie albo koronę, która zawiera metal, może również wystąpić podczas wielu innych zabiegów stomatologicznych, takich jak usunięcie zęba albo leczenie kanałowe. Tatuaż może także pojawić się z czasem. Na przykład, wypełnienie zewnętrzne na boku zęba może dotykać Twojego policzka, wówczas cząstki z wypełnienia ścierają się z czasem i tworzą amalgamat tatuażowy.

Tatuaże amalgamatu są dość częste, choć wielu ludzi nawet nie wie, że je ma.

Tatuaże nie są niebezpieczne i nie powodują krzywdy. Jednakże niewielki procent szarych/niebieskich obszarów nie jest tatuażem amalgamatu. Te inne obszary mogą być przedrakowe, nowotworowe albo nawet normalne naczynia krwionośne. Muszą zostać zbadane przez specjalistę, chirurga jamy ustnej albo dentystę z przeszkoleniem w patologii albo stomatologii.

Jeśli szary/niebieski obszar w Twojej jamie ustnej staje się większy albo zmienia kolor, skontaktuj się z dentystą natychmiast. Dentysta postawi diagnozę albo skieruje Cię do odpowiedniego specjalisty.

Objawy

Tatuaże amalgamatu nie mają objaw. W większości przypadków ludzie nawet nie wiedzą, że je mają. Zazwyczaj zostają odkryte podczas dentystycznej wizyty albo badań okresowych na raka jamy ustnej.

Diagnoza

Aby zdiagnozować tatuaż amalgamatu dentysta musi obejrzeć dokładnie to miejsce i sprawdzić Twoją dentystyczną historię, obejmującą czy masz srebrne plomby lub miałeś je w przeszłości. Zdjęcie rentgenowskie czasami może wskazać metalowe cząstki jeśli są wystarczająco duże.

Niektóre niebieskie albo szare miejsca mogą zdradzać oznaki wczesnego nowotworu a nie tatuażu amalgamatu. W takich przypadkach dentysta skieruje Cię na biopsję. W biopsji mały kawałek tkanki zostanie pobrany i zbadany w laboratorium. Biopsje wykonuje się często w przypadku gdy obszar stał się większy albo zmienił kolor z czasem – na przykład z szarego na czarny.

Oczekiwany Czas Leczenia

Tatuaż amalgamatu jest stały chyba, że zostanie chirurgicznie usunięty.

Zapobieganie

Dentysta może ograniczyć szanse występowania amalgamatu. Zwykły sposób, aby to robić jest użycie gumowego ślinochronu w jamie ustnej podczas dentystycznych zabiegów. Jest to płaski kawałek lateksu, który odizolowuje określone zęby od reszty twoich ust. Jednakże używanie ślinochronu nie zagwarantuje na 100% że tatuaż amalgamatu nie nastąpi.

Leczenie

Jeśli Ty albo dentysta zauważycie niewielki szary albo niebieski obszar w jamie ustnej, zdjęcie rentgenowskie powinno być zrobione i przeanalizowane w celu wykrycia metalowych cząstek. Obszar powinien zostać zmierzony w celu sprawdzenia przez dentystę czy się nie powiększa z czasem.

Jeśli obszar staje się większy albo zmienia kolor, biopsja powinna być wykonana natychmiast. Jeśli biopsja wykaże przedrakowe albo rakotwórcze komórki niezbędne będzie usunięcie całego obszaru.

Jeśli obszar okaże się być tatuażem amalgamatu leczenie nie jest niezbędne. Jednakże możesz poprosić o usunięcie amalgamatu, jeśli znajduje się na krawędzi Twojej wargi albo w miejscu widocznym, co sprawia dla Ciebie dyskomfort.

Q-switched ruby laser (szybkozmienne lasery rubinowe) używane do rozbicia cząsteczki metalu, wówczas komórki w ciele będą mogła wymazać je albo wchłonąć w skórę. Porozmawiaj z dentystą o konieczności usunięcia tatuażu chirurgicznie z kosmetycznych powodów.

Kiedy należy skontaktować się z Profesjonalistą?

Jeśli zauważysz szary, czarny albo niebieski obszar na dziąsłach albo policzku skontaktuj się albo odwiedź Swojego dentystę. Dentysta prawdopodobnie oznaczy ten obszar w wykresie swoich notatkach, jeśli jest to tatuaż amalgamatu.

Jeśli obszar jest obolały albo wydaje się rosnąć albo zmieniać kolor z czasem odwiedź dentystę aby to sprawdził. Dentysta może skierować Cię do specjalisty na biopsję. Specjalistą w tej dziedzinie jest chirurg jamy ustnej albo dentysta z przeszkoleniem w patologii albo stomatologii.

Rokowanie

Ponieważ tatuaże amalgamatu nie powoduje żadnej krzywdy, rokowanie jest bardzo dobre. Leczenie nie jest konieczne, większość ludzi nawet nigdy nie zauważa u siebie amalgamatu.

 

Tags: , , , , ,

Ankyloglossia (ankyloglosja)

Co to jest?

Ankyloglosja jest powszechniej znana jako krawat języka. Fałda tkanki zwana nerwem podjęzykowym łączy język z dnem jamy ustnej. U wielu osób krawat języka, fałda ta jest zbyt duża. U innych ma normalną wielkość ale urosła w sposób, który ogranicza język.

Większość przypadków ankyloglosja jest łagodna, nie wymaga leczenia. Jednak w niektórych przypadkach, problem przyczynia się do trudności mówienia albo jedzenia. Czasami nerw podjęzykowy odciąga tkankę dziąsła od tylnego dolnego zęba.

Objawy

Większość krawatów języka nie jest zauważona do czasu gdy dziecko ma 12 do 18 miesięcy życia, ponieważ objawy zazwyczaj są związane z mową. Dziecko z krawatem języka, które uczy się mówić może mieć problemy z wydawaniem pewnych dźwięków. Czasami rodzice zauważają problem, gdy szczotkują dziecku zęby.

Niektóre dzieci może boleć język, występuje to w przypadku gdy język próbuje ruszać się a nie może. Nerw podjęzykowy wówczas staje się obolały.

Diagnoza

Ankyloglosję łatwo można zobaczyć podczas dentystycznej wizyty. Pediatra, pielęgniarka albo inny profesjonalista służby zdrowia również może zauważyć krawat języka. Logopeda może zauważyć problem oceniając mowę dziecka.

Oczekiwany Czas Leczenia

Ankyloglosja jest obecna od urodzeniu. Na początku nie powoduje jakiekolwiek problemów u dziecka, jednakże mogą pojawić się one z czasem wraz z wiekiem dziecka.

Zapobieganie

Nie ma żadnego sposobu, aby zapobiec tej dolegliwości.

Leczenie

Krawat języka jest leczony w prosty sposób zwany Frenulektomia, czyli zabieg usuwania dodatkowych tkanek. Dentysta albo chirurg zazwyczaj przeprowadza to drogą operacyjną. Może to również wykonać lekarz, który specjalizuje się w chirurgii uszu, nosa, gardła albo chirurg plastyczny.

Operacja jest zwykle wykonywane za pomocą skalpela. Laser również może być używany. Zabieg jest wykonywany w gabinecie, a nie w szpitalu. Dentysta albo lekarz użyje znieczulenia miejscowego aby spowodować drętwienie obszaru. Twoje dziecko również może otrzymywać środek uspakajający albo podtlenek azotu (gaz rozweselający). Szwy zazwyczaj nie są potrzebne, obszar leczy się szybko. Niewiele dzieci odczuwa jakikolwiek ból po zabiegu.

Początkowo, język może wciąż nie ruszać się swobodnie, mięśnie potrzebują czasu aby przystosować się. Istnieje niewiele dzieci, które mają bardzo ciężkie przypadki krawata języka, co wymaga bardziej złożonej operacji.

Po Frenulektomi Twoje dziecko musi odwiedzić logopedę, aby nauczyć się ćwiczeń poprawiających ruch języka i zminimalizować blizny.

Kiedy należy skontaktować się z Profesjonalistą?

Skontaktuj się z lekarzem albo dentystą jeśli zauważysz, że Twoje dziecko ma trudności z mówieniem albo połykaniem jedzenia.

Po operacji skontaktuj się natychmiast z lekarzem, jeśli u Twojego dziecka wystąpi krwawienie, zakażenie, zdrętwienie albo uporczywy ból języka.

Rokowanie

Rokowanie dla ankyloglosji jest bardzo dobre po operacji. Zdarza się, że czasami język wciąż nie ruszać się swobodnie, nawet po kilku miesiącach, w takim przypadku operację należy powtórzyć.

Czasami inne problemy niż ankyloglosja powodują problemy z wymową. Te problemy należy rozwiązać zanim mówienie poprawi się samo. Jednakże, jeśli ankyloglosja jest jedynym z problemów mówienia, prawie zawsze po operacji problem znika.

 

Tags: , ,

Nieświeży oddech (Cuchnący Oddech)

Co to jest?

Nieświeży oddech jest oddechem, który ma nieprzyjemną woń. Znany również jako cuchnący oddech. Ta woń może występować od czasu do czasu lub może być trwała, w zależności od przyczyny.

Miliony bakterii żyją w jamie ustnej, szczególnie na tylnej części języka i u wielu ludzi są one zasadniczymi przyczynami nieświeżego oddechu. Gorące, wilgotne warunki w jamie ustnej są idealne dla rozwoju bakterii. Najczęściej nieświeży oddech jest spowodowany przez coś w jamie ustnej.

Uważa się, że niektóre typy nieświeżego oddechu są dość normalne. Zazwyczaj nie są to problemy zdrowotne. Przykładem jest „poranny oddech”. Dzieje się tak z powodu zmian w jamie ustnej, podczas gdy śpisz. W ciągu dnia, ślina wymywa rozkładające sie jedzenie i woń. Jama ustna wytwarza mniej śliny wieczorem. Twoje usta schną i martwe komórki przyklejają się do Twojego języka i wewnątrz Twoich policzków. Gdy bakterie żywią się tymi komórkami produkują obrzydliwą woń.

Ponadto, nieświeży oddech może być spowodowany przez następujące czynniki:

  • Kiepska higiena jamy ustnej – rzadkie lub niewłaściwe szczotkowanie i czyszczenie nicią dentystyczną, pozwala kawałkom jedzenia utknąć między zębami do rozkładu w jamie ustnej. Niewłaściwa higiena jamy ustnej ostatecznie doprowadza do zapalenia przyzębia (dziąseł), które również może powodować nieświeży oddech
  • Zakażenie w jamie ustnej – może być spowodowane przez ubytki w zębie albo przez zapalenie przyzębia (dziąseł)
  • Infekcje dróg oddechowych zapalenie gardła, zatoki albo zapalenie płuc
  • Źródła zewnętrzne – czosnek, cebula, kawa, palenie papierosów, tytoń do żucia. Palenie i picia kawy, herbaty i/lub czerwonego wina przyczynia się do żółknięcia zębów
  • Suchość ust (kserostomia) – może być spowodowana przez problemy z gruczołem ślinowym, leki albo „oddychanie przez usta”. Duża liczba leków powoduje suchość ust
  • Choroby – cukrzyca, schorzenie wątroby, choroba nerek, płuc, zatok i inne
  • Choroby psychiczne niektóre osoby nie zważają na to, że mają nieświeży oddech. Nazywamy to „pseudohalitosis”

Objawy

Nie zawsze wiadomo, że mamy nieświeży oddech, ponieważ nasz nos przywyka do tego zapachu i nie czujemy woni. Inne osoby mogą zauważyć u nasz nieświeży oddech reagując poprzez oddalanie się, gdy mówimy albo otwieramy usta np. ziewając.

Inne objawy zależą od przyczyn nieświeżego oddechu:

  • Zakażenie w jamie ustnej – objawy zależą od rodzaju zakażenia. Mogą obejmować:
    • Czerwone albo spuchnięte dziąsła, które łatwo krwawią po szczotkowaniu albo czyszczeniu nicią dentystyczną
    • Ropa między zębami albo ropień przy podstawie zęba
    • Ruszające się zęby albo zmiana w protezach
    • Bolesne, otwarte rany na języku albo dziąsłach
  • Zakażenia dróg oddechowych – objawy mogą obejmować:
    • Ból gardła
    • Spuchnięte węzły chłonne („powiększone węzły chłonne”) na szyi
    • Gorączka
    • Zatkany nos
    • Zielonkawy albo żółtawy katar z nosa
    • Kaszel, który wytwarza śluz
  • Suchość ust – objawy mogą obejmować:
    • Trudność połykająca suchego jedzenia
    • Problemy z mową od dłuższego czasu z powodu suchości ust
    • Pieczenie w jamie ustnej
    • Wyjątkowo duża liczba ubytków
    • Suche oczy (w zespole Sjögren)
  • Choroby – cukrzyca, zapalenie płuc, niewydolności nerek albo schorzenia wątroby

Diagnoza

Dentysta albo lekarz może zauważyć nieświeży oddech podczas wizyty. Czasami zapach oddechu pacjenta może sugerować prawdopodobny powód problemu. Na przykład, „owocowy” oddech może być oznaką niekontrolowanej cukrzycy. Zapach w stylu moczu, szczególnie u osób, które mają wysokie ryzyko choroby nerek, czasami może świadczyć o niewydolności nerek.

Dentysta przeanalizuje Twoją historię choroby dla warunków, które mogą powodować nieświeży oddech i leków, które mogą powodować suchość ust. Zapyta również o Twoją dietę, osobiste zwyczaje (palenie, żucie tytoniu) oraz wszelkie objawy. Ważne jest również kto zauważył nieświeży oddech i od kiedy.

Dentysta zbada Twoje zęby, dziąsła, jamę ustną i gruczoły ślinowe. Zbada także Twoją głowę i szyję oraz oceni Twój oddech wydychający z nosa i z jamy ustnej.

Dentysta może skierować Cię do lekarza rodzinnego, jeśli choroba będzie najprawdopodobniejszą przyczyną brzydkiego oddechu. W poważnych przypadkach zapalenia dziąseł dentysta może zasugerować wizytę u paradontologa (dentysty, który specjalizuje się w problemach dziąseł).

Będą wymagane testy diagnostyczne, jeśli lekarz będzie podejrzewać zapalenie płuc, cukrzycę, chorobę nerek, schorzenie wątroby albo zespół Sjögren. Typ testów zależy od podejrzewanej choroby. Obejmują one badania krwi, badania moczu, prześwietlenie klatki piersiowej albo zatok oraz inne testy.

Oczekiwany Czas Leczenia

Jak długo nieświeży oddech się będzie utrzymywać zależy od jego przyczyny. Na przykład, gdy problem wynika ze złej higieny jamy ustnej, właściwa opieka stomatologiczna natychmiast odświeży jamę ustną. Będziesz mieć jeszcze lepsze wyniki po kilku dniach regularnego szczotkowania i czyszczenia nicią dentystyczną. Nieświeży oddech spowodowany przez chorobę przyzębia i ropień zęba zależą od należytego leczenia stomatologicznego, lecz jeśli jest spowodowany przez zapalenie zatok może wciąż powracać, zwłaszcza jeśli jest spowodowane przez nieprawidłową budowę zatok.

Nieświeży oddech, który wynika z choroby może być długotrwałym problemem. Często może być kontrolowany poprzez właściwą opieką lekarską.

Zapobieganie

Nieświeży oddech spowodowany przez problemy z zębami można łatwo zapobiec odpowiednią domową i profesjonalną opieką.

  • Szczotkuj zęby, język i dziąsła po posiłkach i czyść nicią dentystyczną codziennie. Jest to najważniejszy czynnik, jeśli Twój nieświeży oddech jest spowodowany przez problemy z zębami
  • Dentysta może zalecić płukanie płynem do ust zatwierdzonym przez Amerykański Związek Dentystyczny (ADA)
  • Odwiedzaj dentystę regularnie (co najmniej dwa razy do roku)

Można również zwalczać nieświeży oddech pijąc mnóstwo wody dziennie, co pomoże jamie ustnej nagromadzać ślinę usuwającą bakterie, a także sporadyczne przepłukanie ust wodą może poluzowywać kawałki jedzenia przyczyniające się do nieświeżego oddechu. Guma bez cukru albo mentosy mogą ukryć nieświeży oddech i zapobiec tworzeniu się próchnicy. Lecz należy pamiętać, że konsumowanie dużych ilości gum bez cukru i/lub metosów, które zawierają sorbit może powodować działania uboczne, obejmujące biegunkę i wzdęcia.

Leczenie

Leczenie nieświeżego oddechu zależy od powodu występowania.

Kiedy należy skontaktować się z Profesjonalistą?

Skontaktuj się dentystą natychmiast jak tylko zauważysz, że masz nieświeży oddech z ruszającymi się zębami albo bolesnymi, spuchniętymi dziąsłami które łatwo krwawią. Należy także skontaktować się z lekarzem, jeśli masz nieświeży oddech wraz z którymkolwiek z następujących objawów:

  • Gorączka
  • Ból gardła
  • Katar kropelkowy
  • Wydzielina z nosa
  • Kaszel, który wytwarza śluz

Nawet jeśli nie masz żadnego z tych objawy, skontaktuj się dentystą albo lekarzem jeśli Twój nieświeży oddech nie ustępuje pomimo dobrej diety i należytej higieny jamy ustnej.

Czasami nieświeży oddech może być oznaką, że Twój stan zdrowia wymaga natychmiastowej uwagi. Jeśli masz cukrzycę, choroby refluksowego przełyku (GERD) albo przewlekłe choroby wątroby lub nerek, zapytaj lekarza co nieświeży oddech może oznaczać dla Twojego stanu zdrowia.

Rokowanie

Rokowania dla świeżego oddechu są zazwyczaj bardzo dobre, jeśli będziesz przestrzegał zaleceń dentysty albo lekarza.

 

Tags: , ,

Samoistne porażenie nerwu twarzowego

Co to jest?

Samoistne porażenie nerwu twarzowego jest to osłabnięcie mięśnia po jednej stronie twarzy, zazwyczaj spowodowane przez zapalenie, opuchliznę i zaburzenia funkcji nerwu twarzy.

Są dwa nerwy twarzowe, jeden po każdej stronie twarzy. Każdy nerw ma kilka gałęzi. Główna gałęż kontroluje większość mięśni po jednej strony twarzy, zamykanie i otwieranie oczu oraz warg. Mniejsze gałęzie nerwowe idą do języka i uszu.

Samoistne porażenie nerwu twarzowego następuje u mężczyzn jak i u kobiet, we wszystkich przedziałach wiekowych. Może zdarzać się o każdej porze roku. Często zaczyna się od infekcji wirusowej. Zapalenie z choroby może osłabiać funkcjonalność nerwu i prowadzić do samoistnego porażenia nerwu twarzowego. Uważa się, że dwa typy wirusów opryszczki są prawdopodobnymi powodami. Pierwszy typ powoduje opryszczkę wargi, drugi ospę wietrzną. Rzadsze przyczyny samoistnego porażenia nerwu twarzowego to borelioza i guz mózgu.

Objawy

W większości przypadków, objawy samoistnego porażenia nerwu twarzowego zaczynają się stopniowo. Najgorzej jest po 48 godzinach. Wczesne objawy obejmują:

  • Zmiany czucia w części twarzy
  • Ból w albo wokół ucha
  • Podniesiony albo zmniejszony słuch
  • Zaburzenia smaku

Ponieważ stan pogarsza się, mogą wystąpić problemy z uśmiechaniem się, trzymaniem jedzenia w jamie ustnej, trudnością zamykania wargi i oka po jednej stronie twarzy. Twoje oczy mogą stać się suche lub wyjątkowo mokre.

Diagnoza

Lekarz zazwyczaj może zdiagnozować samoistne porażenie nerwu twarzowego na podstawie bezpośredniego badania. Zbada słabość Twojej twarzy, szczególnie czy możesz utrzymać oba oczy zamknięte, możesz zostać poproszony abyś się uśmiechnął albo zagwizdał. Wskaże to różnice pomiędzy bokami twarzy. Lekarz zapyta również czy masz problemy z chodzeniem albo uczucie odrętwiałe cz też osłabione mięsnie poza twarzą. Te objawy nie są powiązane ze samoistnym porażeniem nerwu twarzowego.

Jeśli jedyny objaw występuje na Twojej twarzy, w takim razie lekarz zdiagnozuje samoistne porażenie nerwu twarzowego bez dalszych testów. Może zalecić badanie na poziom cukru we krwi jeśli nie miałeś go przeprowadzanego ostatnio. Jeśli lekarz wykryje boreliozę może skierować Cię na badanie krwi przeciwciał Lyme. Jeśli samoistne porażenie nerwu twarzowego postępuje lub masz inne objawy lekarz może zalecić więcej testów. Mogą one obejmować pełną neurologiczną ocenę i badanie rezonansem magnetycznym (MRI) mózgu.

Oczekiwany Czas Leczenia

Większość objawów ustępuje w ciągu kilku tygodni lub miesięcy.

Zapobieganie

Nie ma żadnego sposobu, aby zapobiec samoistnemu porażeniu nerwu twarzowego.

Leczenie

Pomimo że objawy samoistnego porażenia nerwu twarzowego są przerażające, rokowania są bardzo dobre. Funkcje nerwu mają duże szanse powrócić zwłaszcza kiedy leczenie jest podjęte w ciągu 48 godzin od pierwszych objawów. Jeśli objawy są łagodne mogą nawet nie wymagać leczenia.

Prednison i kortykosteroid często są przepisywane, pomagają zredukować zapalenie, opuchliznę w nerwie i ból. Wielu lekarzy również przepisuje przeciwwirusowe leki, ponieważ samoistne porażenie nerwu twarzowego często jest spowodowane przez wirus opryszczki. Lek zazwyczaj przyjmuje się od 10 do 14 dni, ale czasami nawet 21 dni.

Jeśli masz trudności z zamykaniem oczu, Twoje rogówki są suche to może prowadzić do otarcia rogówki. Należy chronić oczy przed wiatrem i kurzem przez noszenie okularów albo przepaski na oczy. Będziesz musiał utrzymywać swoje oczy wilgotne poprzez używanie suplementu łez w ciągu dnia. Wieczorem, powinieneś używać sterylną maść do oczu.

U niektórych osób samoistne porażenie nerwu twarzowego może trwać rok albo nawet dłużej. Jeśli wciąż będziesz mieć poważne problemy z ruchem twarzy, należy rozważyć operację. Wyniki operacji różnią się, jednakże większość ludzi ma pewien stopień poprawy.

Kiedy należy skontaktować się z Profesjonalistą?

Skontaktuj się z lekarzem natychmiast jeśli masz któregokolwiek z objawów:

  • Zmniejszoną siłę twarzy
  • Trudności z jedzeniem albo piciem
  • Obwisłą powiekę

Skontaktuj się również z lekarzem jeśli poczujesz nagły ból ucha, zwłaszcza jeżeli widzisz pęcherze wokoło albo w środku ucha.

Jeśli zostałeś zdiagnozowany z samoistnym porażeniem nerwu twarzowego, skontaktuj się z lekarzem jeśli rozwiną się inne objawy obejmujące:

  • Bolesne albo podrażnione oko
  • Osłabienie rąk albo nóg
  • Podwójne widzenie
  • Zawroty głowy
  • Kłopoty z połykaniem
  • Ból głowy, który pogarsza się

Należy również natychmiast skontaktować się z lekarzem jeśli ogólne Twoje objawy pogarszają się.

Rokowanie

Około 85% ludzi z samoistnym porażeniem nerwu twarzowego powraca do pełni zdrowia w ciągu kilku miesięcy. Dzieci prawie zawsze bardzo szybko wracają do zdrowia. Zazwyczaj najpierw powraca zmysł smaku a zaraz potem siła twarzy, więc bardzo dobrą oznaką jest powracający zmysł smaku po pierwszych pięciu do siedmiu dni po rozpoznaniu objaw. Innym dobry znakiem jest niekompletny paraliż twarzy.

Wiele czynników jest powiązanych ze słabszymi perspektywami powrotu do zdrowia. Obejmują one:

  • Ciężkie upośledzenie
  • Długie oczekiwanie zanim objawy ustąpią
  • Podeszły wiek
  • Ostry ból

 

Tags: , , ,

Język geograficzny, rumień wędrujący języka

Co to jest?

Łagodne wędrowne zapalenie języka albo rumień wędrujący jest stanem, który powoduje czerwonawe obszary na języku. Występuje u około 2 na 100 osób. Powód jest nieznany.

Czerwonawe obszary mogą być trochę wrażliwe, mają nieregularny kształt i zazwyczaj są otoczone białą otoczką. W tym typie zapalenia języka czerwonawe obszary przypominają mapę, dlatego ten stan nazywany jest również jako język geograficzny.

Język geograficzny znika i powraca w różnych miejscach na języku. Wzór zmienia się bardzo szybko. Te szybkie zmiany następują kiedy tracisz niektóre z maleńkich brodawek na języku, stwarzając bezbarwne powierzchnie, które mogą trwać dłużej niż miesiąc. Język geograficzny również może pojawić się na innych nawierzchniach Twojej jamy ustnej, jak i wewnątrz policzków, choć zdarza się to rzadko.

Objawy

Objawy obejmują czerwonawe, gładkie plamy na języku i zmieniony kolor języka. Każdy ma inne objawy. Niektóre osoby mogą mieć wrażliwy język szczególnie, kiedy pijąc alkohol albo jedzą pikantne jedzenie, innych piecze język (odczuwają ból języka).

Diagnoza

Dentysta oglądnie dokładnie czerwone obszary w Twojej jamie ustnej i zapyta o Twoją medyczną i dentystyczną historię. W oparciu o wygląd i historię dentysta ustali czy masz język geograficzny. Biopsja rzadko jest wymagana.

Oczekiwany Czas Leczenia

Język geograficzny może trwać miesiącami albo latami.

Zapobieganie

Nie ma żadnego sposobu, aby zapobiec językowi geograficznemu.

Leczenie

Język geograficzny nie wymaga leczenia. Bolesność może być leczona środkiem znieczulającym albo sterydem zastosowanym do obszaru. Czasami środek przeciwgrzybiczny może pomóc.

Kiedy należy skontaktować się z Profesjonalistą?

Jeśli dostrzegasz czerwone obszary na języku, sprawdzaj je regularnie, po dwóch tygodniach jeśli całkowicie nie znikną albo zrobią się nienaturalne skontaktuj się z dentystą.

Rokowanie

Język geograficzny jest nieszkodliwym stanem, więc nie masz się o co martwić.

 

Tags: , ,

Czarny włochaty język

Co to jest?

Powierzchnia języka ma sto maleńki brodawek. Twoje kubki smakowe są rozproszone wśród tych występów. Brodawki ciągle rosną, a górna warstwa komórek zwykle zaciera się. U niektórych osób, te komórki nie zacierają się i brodawki stają się wyjątkowo długie.

W takim przypadku brodawki łatwo zatrzymują wszelkie szczątki i bakterie. Bakterie rozmnażają się produkując ciemny albo „czarny” obszar na języku, nazywany czarnym włochatym językiem, ponieważ wyrośnięte brodawki wyglądają jak owłosiony albo futerkowy język.

Stan ten nie jest rakowy, nie jest również zakażeniem. Jest czymś w rodzaju mchu rosnącego na skale.

Przyczyna czarnego włochatego języka jest nieznana, nie jest związana ze zdrowiem. Gdy występuje u zdrowych osób jest bardzo łagodna.

Jednakże niektóre osoby mają wyższe ryzyko zachorowania. Nie dbanie o zęby i dziąsła może prowadzić do czarnego włochatego języka, jak również:

  • Dym
  • Niektóre typy antybiotyków, które mogą zakłócić równowagę bakterii w jamie ustnej
  • Chemioterapia i/lub radioterapia
  • Niekontrolowana cukrzyca albo inne dolegliwości, które dotyczą całego organizmy

Objawy

Nieświeży oddech (cuchnący oddech) jest jedynym objawem czarnego włochatego języka. Stan ten nie jest bolesny.

Oczywistą oznaką czarnego włochatego języka jest powłoką bakterii i zanieczyszczeń na języku. Powłoka jest zazwyczaj pośrodku tylnej części języka. Może być zielona, brązowa, czarna, biała albo żółta.

Diagnoza

Dentysta albo lekarz zapyta o Twoją medyczną i dentystyczną historię, o palenie, niedawne wykorzystanie antybiotyków i Twoją higienę jamy ustnej.

W większości przypadków dentysta albo lekarz z łatwością mogą diagnozować czarny włochaty język w oparciu o wygląd i dostarczone informacje.

Oczekiwany Czas Leczenia

Po leczeniu powinno zniknąć w przeciągu dwóch tygodni.

Zapobieganie

Dobra higiena jamy ustnej jest kluczowa w zapobieganiu występowania czarnego włochatego języka. Szczotkowanie języka ściera brodawki i uniemożliwia im rośnięcie, pomaga również odświeżyć oddech. Rzucenie palenia także stanie na przeszkodzie czarnemu włochatemu językowi.

Jeśli masz cukrzycę która powoduje u Ciebie czarny włochaty język, odwiedzaj lekarz regularnie aby zapanował nad tym stanem.

Szczotkowanie zębów i czyszczenie nicią dentystyczną są ważne podczas chemioterapii i radioterapii. Podczas tych zabiegów odwiedzaj dentystę regularnie. Dentysta będzie sprawdzał jakiekolwiek stany albo zakażenia w Twojej jamie ustnej, które mogą być połączone z leczeniem nowotworu.

Leczenie

Powszechne leczenie czarnego włochatego języka jest bardzo proste, wystarczy czyścić język ilekroć ociera się o zęby, należy to robić przynajmniej dwa razy dziennie.

W poważniejszych przypadkach dentysta może zalecić używanie skrobaka języka dwa razy dziennie, który powinno się zwilżyć roztworem Dakin. Jest to bardzo rozcieńczony wybielacz, który zabija bakterie. Dostępny w sklepach i aptekach bez recepty.

Dentysta nigdy nie przepisuje na to schorzenie antybiotyków, ponieważ nie występuje żadne zakażenie. W przypadku gdzie antybiotyk zapoczątkował wystąpienie czarnego włochatego języka, zaprzestanie go jest najlepszym wyjściem.

Kiedy należy skontaktować się z Profesjonalistą?

Skontaktuj się z dentystą jeśli zauważysz jakąkolwiek zmianę koloru na swoim języku, która trwa więcej niż kilka dni. Również powinieneś skontaktować się z dentystą jeśli zauważysz jakiekolwiek zmiany w teksturze języka.

Rokowanie

Perspektywy dla czarnego włochatego języka są bardzo dobre. Stan ten jest leczony bardzo łatwo i to nie powoduje innych problemów.

 

Tags: , , ,

« Older entries § Newer entries »