ZROZUMIEĆ PROBLEM

ZROZUMIEĆ PROBLEM
Dowiedz się więcej o niektórych dentystycznych problemach i co możesz z nimi zrobić, jak je zapobiegać i leczyć.

Drożdżyca (kandydoza-zakażenie drożdżakami)

Co to jest?

Drożdżyca jest powszechnie znaną nazwą jako zakażenie jamy ustnej spowodowanej przez zakażenie grzybami Candida. Ten grzyb zwykle żyje u wielu osób w jamie ustnej. Drożdżyca jest zakażeniem powierzchni, może atakować kąciki ust, wnętrzności policzków, język, podniebienie i gardło.

Drożdżyca jest powszechna u dzieci. Noworodek może nabawić się drożdżycy, gdy jego matka ma infekcję grzybicy pochwy. Objawy drożdżycy zazwyczaj następują w ciągu 7 do 10 dni po narodzinach. Dzieci z zakażeniem mogą przekazywać tą infekcję swoim matkom podczas opieki, w takiej sytuacji matka i dziecko są zakażeni, gdyż infekcja przechodzi tam i z powrotem. Matka może odczuwać ból w głębi piersi, sutki mogą być wyjątkowo czerwone albo wrażliwe. Należy od razu poinformować lekarza o tych objawach.

U starszych dzieci albo osób dorosłych drożdżycę można wywołać najczęściej przez:

  • Choroby albo leki, które atakują układ immunologiczny
  • Chemioterapię
  • Terapię sterydami
  • Leczenie antybiotykami

Antybiotyki mogą powodować drożdżycę przez zabijanie normalnej populacji bakterii w jamie ustnej. Jak tylko te normalne bakterie zostaną usunięte Drożdże mogą się rozwinąć bez konkurencji. Osoby z suchością ust mają mniej śliny i są podatniejsze na rozwinięcie drożdży. Wiele leków, zarówno leki na jak i bez recepty mogą powodować suchość ust. Powiadom lekarza i dentystę o wszystkich lekach które bierzesz.

Niektóre osoby są bardziej podatne na drożdżyce. Przykłady obejmują ludzi, którzy noszą protezy całkowite, osoby z cukrzycą i osoby starsze oraz osłabione. Osoby, którzy są niedożywione mają wyższe ryzyko drożdżycy oraz z chorobami, które mają osłabiony układ odpornościowy, takie jak rak lub zakażenie wirusem HIV.

Objawy

Pierwsze objawy to nieprzyjemny smak w jamie ustnej i zmniejszone uczuciu smaku. Drożdżyca powoduje białe plamki, z teksturą podobną do białego sera, wewnątrz jamy ustnej. Występuje najczęściej na języku, podniebieniu, tylniej ścianie gardła i kącikach ust. Jeśli próbujesz zeskrobać białawą nawierzchnię odsłonisz czerwony, rozpalony obszar który zawsze znajduje się pod spodem. Może krwawić nieznacznie i pękać w kącikach ust.

Czasami plamki drożdżycy są bolesne. Niemowlęta, które mają bolesne plamki mogą być drażliwe i mogą nie chcieć jeść.

Diagnoza

Dentysta albo lekarz zazwyczaj mogą zdiagnozować drożdżycę przez oglądnięcie Twojej jamy ustnej. Spróbuje zeskrobać białe plamki z języka ostrzem albo gazikiem. Jeśli diagnoza nie będzie oczywista, wyślę próbkę zeskrobanej powierzchni do laboratorium w celu przeprowadzenia testów. W niektórych przypadkach, biopsja jest konieczna, wówczas pobiera się niewielki kawałek skóry i bada się go w laboratorium.

U większości pacjentów konieczne jest to dla rozpoznania diagnozy. Jeśli masz często pojawiającą się drożdżycę albo nieustępującą możesz mieć niezdiagnozowaną jako chorobę medyczną. Cukrzyca, nowotwór i zakażenie wirusem HIV są to możliwe powody takiej diagnozy. W tym przypadku badania krwi albo inne typy testów mogą być potrzebne, lekarz albo dentysta zapyta o Twoją historię chorób i niedawne terapie.

Zapyta również o Twoje niedawne stosowanie antybiotyków albo leków, które osłabiają układ immunologiczny. Przykłady obejmują sterydy albo leki chemioterapeutyczne, ustali czy zażywasz jakiekolwiek leki, które powodują suchość ust.

Oczekiwany Czas Leczenia

Z odpowiednią opieką medyczną najprostsze infekcje drożdżycy mogą być wyleczone w około 7 do 14 dni.

Zapobieganie

Możesz pomóc nie dopuścić do drożdżycy. Antybiotyki wykorzystuj tylko w przypadkach niezbędnych, zalecanych przez lekarza. Odwiedź dentystę natychmiast jak tylko zauważysz jakiekolwiek podrażnienie albo bolesność wokół protez. Aby zapobiec drożdżycy u noworodków, należy poinformować lekarza, jeśli masz jakiekolwiek infekcje pochwowe w trakcie ciąży.

Osoby z HIV albo inną chorobą które biorą leki osłabiające układ immunologiczny mogą mieć nawet większe ryzyko nabawienia się drożdżycy. Lekarze mogą przepisywać leki – środki przeciwgrzybiczne, takie jak klotrimazolum (Mycelex) zapobiegające drożdżycy. Jednakże istnieją dowody, że Candida w końcu staje się odporne na leki. Dlatego stosowanie profilaktyczne jest nadal kontrowersyjne.

Leczenie

Lekarze leczą drożdżycę lekami przeciwgrzybicznymi takimi jak:

  • Nystatyna (Mycostatin, Nilstat)
  • Klotrimazolum (Mycelex)
  • Ketokonazol (Nizoral)
  • Flukonazol (Diflucan)

W łagodnych przypadkach zalecana jest nystatyna do płukania ust albo klotrimazolum w pastylkach. W poważniejszych przypadkach można przepisać ketokonazol albo flukonazol, który bierze się raz dziennie przez 7 do 10 dni. Kąciki ust mogą być leczone skutecznie maścią nystatyny.

Po udanym leczeniu drożdżycy lekarz może zmienić Ci leki, te które powodują znaczną suchość ust na leki na mniej wysuszające usta. Tylko Twój lekarz powinien zmieniać przepisane leki, które zażywasz. Czasami, leki nie mogą być zastąpione ze względów medycznych, w tym przypadku powinieneś pić więcej wody i wykorzystywać balsam nawilżający usta oraz substytutu śliny.

Kiedy należy skontaktować się z Profesjonalistą?

Skontaktuj się z lekarzem albo dentystą jeśli zauważysz jakiekolwiek białe plamki pojawiające się wewnątrz Twojej jamy ustnej albo w ustach Twojego niemowlęcia. Skontaktuj się z pediatrą natychmiast, jeśli Twoje dziecko ma podrażnioną jamę ustną co uniemożliwia normalnie jedzenie. Rzadko drożdżyca może atakować przełyk, stwarzać problemy z połykaniem, jeśli to się zdarzy powinieneś skontaktować się z dentystą albo lekarzem. Wszyscy pacjenci z osłabionym układem immunologicznym powinny poddawać się regularnym badaniom kontrolnym problemów jamy ustnej, takie jak drożdżyca.

Rokowanie

U większości pacjentów zdrowych, prawidłowo leczone infekcje drożdżycy znikają bez trwałego uszkodzenia skóry. Zakażenie nie powróci pod warunkiem, że zostaniesz dobrze wyleczone, jednakże, osoby z długoterminowymi chorobami albo osłabionym układem immunologicznym mogą mieć częste nawroty drożdżycy. U niektórych osłabionych pacjentów drożdżyca może nawet ciągnąć się do gardła, powodując grzybicę przełyku albo innych części ciała.

 

Tags: , , , , ,

Owrzodzenie Jamy Ustnej (Aftowe zapalenie albo nawracająca afta jamy ustnej)

Co to jest?

Owrzodzenia są bolesnymi, okrągłymi ranami jamy ustnej. Ukazują się w kilku miejscach:

  • Na wewnętrznej stronie warg
  • Wewnątrz policzków
  • Na języku
  • Przy podstawie dziąseł
  • Na podniebieniu

Owrzodzenia jamy ustnej często są rodzinne. Są również powiązane z innymi chorobami, w tym zespół Behceta. Owrzodzenie można mieć jedno albo kilka naraz. Większość osób dostaje jedno, dwa albo trzy na raz. Niektóre osoby mają nawet po 10 albo więcej na raz. Osoby u których wystąpi owrzodzenie zwykle później może pojawiać się kilka razy do roku. Owrzodzenie nie jest zaraźliwe.

Naukowcy nie wiedzą co powoduje owrzodzenie. Większość sądzić, że jest to związane z problemami układu immunologicznego. Napięcie emocjonalne, miesiączkowanie albo uszkodzenia jamy ustnej są częstymi powodami występowania prostych owrzodzeń. Niektóre produkty spożywcze, takie jak owoce cytrusowe lub kwaśne pokarmy mogą powodować owrzodzenie albo mogą przyczyniać się powodowania bólu owrzodzenia.

Inne efekty powodujące podobieństwo owrzodzenia:

  • Krew i choroby układu immunologicznego, w tym HIV
  • Witaminy i niedostatki minerału
  • Alergie
  • Traumy
  • Choroba Crohna (odcinkowe zapalenie jelita)
  • Lupus

Owrzodzenia jamy ustnej są często mylone z opryszczką. Opryszczki są powodowane przez wirusy.

Około połowa populacji ma owrzodzenie. Drobne owrzodzenia zazwyczaj goją się w ciągu kilku tygodni i nie pozostawiają żadnych blizn, są one jedynie denerwujące dla większość ludzi. Niektóre osoby mają większe owrzodzenia (prawie centymetrowe albo większe) goją się one dłużej, mogą być bolesne i mogą pozostawiać blizny. Te owrzodzenie są niewygodne, czasami powodują trudności w jedzeniu albo mowie.

Objawy

Możesz odczuwać pieczenie lub mrowienie na policzkach, wargach albo języku, zanim ból wystąpi. Każdy ból trwa od dwóch do trzech dni do momentu utworzenia się owrzodzenia. Owrzodzenie jest okrągłe i płytkie.

Diagnoza

Zazwyczaj nie ma potrzeby wizyty u lekarza chyba, że pojawiło się ono po raz pierwszy i nie jesteś pewien co to jest. Jeśli Twoje owrzodzenie pogorsza z czasem albo pojawia się często wówczas odwiedź lekarza albo dentystę. Wykona on kilka testów na choroby krwi, choroby tkanki łącznej, reakcji farmakologicznych i choroby skóry.

Czasami biopsja jest potrzebna aby upewnić się, że ból jamy ustnej nie jest wynikiem innej choroby. W biopsji pobiera się mały kawałek tkanki w celu zbadania go w laboratorium.

Oczekiwany Czas Leczenia

Owrzodzenie goi się od 3 do 10 dni. Najgorsze przypadki mogą trwać nawet 2 tygodnie.

Zapobieganie

Nie ma żadnego sposobu, aby zapobiec owrzodzeniu.

Leczenie

Tylko objawy owrzodzenia mogą być leczone, nie samo owrzodzenie. Leczenie stosuje się w celu ukojenia objawów owrzodzenia do momentu gojenia. Leczenie nie zapobiegnie pojawianiu się owrzodzenia.

Aby zmniejszyć dyskomfort, możesz:

  • Jeść mdłe jedzenia
  • Płukać ciepłą wodą
  • Używać środki np. kremy, żele uśmierzające ból bezpośrednio na ranę

Osoby z większymi albo bardzo bolesnymi owrzodzeniami mogą potrzebować leków w formie sterydów, są to tak samo żele albo kremy, które stosuje się bezpośrednio na ranę. Przyśpieszają gojenie raz i powstrzymują owrzodzenie przed rośnięciem.

Inne możliwe sposoby leczenia obejmują zastrzyki sterydowe. Istnieje również kilka leków, które można brać do ustnie, ale stosuje się je tylko w najpoważniejszych przypadkach.

Kiedy należy skontaktować się z Profesjonalistą?

Powinieneś odwiedzić dentystę albo lekarza jeśli:

  • Owrzodzenie wystąpiło po raz pierwszy
  • Twoje owrzodzenie jest większe niż 1 centymetr
  • Masz coraz więcej owrzodzeń
  • Masz coraz większe owrzodzenie
  • Masz inne objawy poza tymi z owrzodzenia, takie jak:
  • Wysypka
  • Ból stawów
  • Gorączka
  • Biegunka

Rokowanie

Większość owrzodzeń ustępuje bez leczenia i nie pozostawia blizny. W poważniejszych przypadkach leki często przyczyniają się do zwiększenia tempa leczenia.

 

Tags: , , , , ,

Próchnica (Ubytki)

Co to jest?

Próchnica jest medycznym terminem próchnicy zębów albo ubytków, powodowana przez określone typy bakterii produkujące kwas, które niszczą szkliwo zębów i warstwę pod nią, zębinę.

Istnieje wiele różnych rodzajów bakterii normalnie żyjących w jamie ustnej człowieka. Odkładają się one na zębach w lepkiej formie zwanej osadem. Ten osad zawiera ślinę, kawałki jedzenia i inne naturalne substancje. Najłatwiej tworzy się w:

  • Pęknięciach albo rowkach tylnych zębów
  • Między zębami
  • Wokół dentystycznych wypełniaczy albo mostków
  • Wzdłuż linii dziąseł

Niektóre bakterie są wywołane przez cukier i węglowodany (skrobie) w pożywieniach, co przekształca się w kwasy. Kwasy te rozpuszczają minerały w nawierzchniach zębów, niszcząc szkliwo albo rozwijając ubytki, które są zbyt małe aby je od razu wyleczyć. Ale rozwijają się one z czasem.

Uszkodzenie może wystąpić w dowolnym miejscu, gdzie ząb jest narażony na działanie kwasów. Obejmuje to szkliwo na koronie zęba i częściach korzeni, które są odsłonięte z powodu recesji dziąseł. Jak tylko dojdzie do próchnicy przenika ona przez szkliwo zęba powodując ubytek. Przenika do miększej, podatnej zębiny czyli to korpusu zęba. Bakterie ostatecznie dostają się do miękkiej miazgi zęba i wrażliwych włókien nerwa.

Nikt naprawdę nie wie co powoduje ból występujący gdy próchnicy nie przeniknęła jeszcze do miąższu. Teorie obejmują:

  • Zapalenie spowodowane przez bakterie
  • Wystawienie na narażenie powierzchni korzenia
  • Brak równowagi płynnych poziomów w niewielkich otworach zwanych kanalikami wewnątrz zębiny

Objawy

Wczesna próchnica nie ma jakichkolwiek objawów. Później, gdy próchnica przenika przez szkliwo zęby mogą być wrażliwe na słodycze, gorące albo zimne jedzenie albo napoje.

Diagnoza

Dentysta sprawdza próchnicę podczas każdej wizyty. Jest to cześć każdej rutynowej wizyty albo nagłych interwencji z powodu bólu. Dentysta ogląda zęby i bada ich narzędziem o nazwie zgłębnik w celu znalezienia ubytków albo uszkodzonych powierzchni. Problem z tą metodą jest taki że często dentysta nie jest wstanie wykryć od razu ubytku gdy jest on dopiero w trakcie formowania. Czasami jeśli dentysta użyje zbyt dużej siły badając, zgłębnik może przebić szkliwo, co spowoduje że bakterie rozprzestrzenią się do zdrowych zębów.

Zostały opracowane nowe urządzenia do wykrywania próchnicy. Są one użyteczne w niektórych sytuacjach i nie rozprzestrzeniają próchnicy. Jeden z najpowszechniej używanych w gabinetach stomatologicznych jest ciekły barwnik. Dentyści czyszczą twoje zęby nietoksycznym barwnikiem, a następnie płuczą wodą.

Niektórzy dentyści również używają nowoczesnych urządzeń takich jak laser w celu wykrycia próchnicy. Pod wieloma względami to urządzenie są bardzo pomocne, może wykryć wczesną próchnicę, której efekt faktycznie może być odwrócony.

Bardziej zaawansowaną próchnicę można zobaczyć gołym okiem na zdjęciu rentgenowskim bez potrzeby używania specjalnych laserów. Są one wykonywane zależnie od zalecenia lub pojawienia się objawów, takie jak np. ból.

Oczekiwany Czas Leczenia

Próchnica może być uleczalna albo i nie, w zależności od momentu diagnozy i rozpoczęcia leczenia. Białe plamki mogą wskazywać na wczesną próchnicę, która jeszcze źle nie wpłynęła na szkliwo.

Proces wczesnej próchnicy można odwrócić, jeśli uszkodzenie kwasu zostanie zatrzymane i ząb będzie miał szansę naprawy w naturalny sposób.

Próchnica, która zniszczyła szkliwo nie może być odwrócona. Próchnica najczęściej pogorsza się i przenika coraz głębiej. Z czasem, ząb może psuć się do samego korzenia. Jak długo to trwa zależy od danej osoby, próchnica może naruszać bolesne miejsca w ciągu miesięcy albo i lat.

Zapobieganie

Jedynym sposobem aby zapobiec próchnicy jest zredukowanie liczby osadów i bakterii w Twojej jamie ustnej. Najlepszym sposobem na to jest codzienne szczotkowanie zębów i czyszczenie nicią dentystyczną. Możesz również używać przeciwbakteryjnych płynów do płukania jamy ustnej obniżające poziom bakterii, które powodują ubytki.

Możesz zredukować ilość wytwarzanego kwasu w Twojej jamie ustnej jedząc mniej słodyczy lub bogatą w skrobię żywność. W Twojej jamie ustnej pozostaje kwas przez kilka godzin po zjedzeniu, dlatego aby zapobiec próchnicy unikaj podjadania między posiłkami oraz jedzenia przekąsek.

Gumy do żucia, które zawierają ksylitol pomagają zmniejszać wzrost bakterii. Bakterie nie mogą używać ksylitolu jako źródła pożywienia, jak np. cukru. Inne produkty również mogą redukować poziom kwasu w Twojej jamie ustnej. Zapytaj oto dentystę w celu uzyskania więcej informacji.

Innym sposobem, aby zmniejszyć ryzyko próchnicy jest stosowanie fluorku, który wzmacnia zęby. Dentysta może ocenić Twoje ryzyko próchnicy, a następnie zasugerować odpowiednie zabiegi fluoryzowane. Fluorek w wodzie wzmacnia zęby od wewnątrz a także na zewnątrz. Dentyści również mogą zastosować zabiegi fluoryzowane na zęby mleczne u dzieci zabezpieczając je przed ubytkami.

U osób dorosłych zęby trzonowe mogą być lakowane w celu ochrony. U dzieci, zarówno mleczne jak i stałe zęby trzonowe mogą być lakowane. Dentyści również używają laku na zęby trzonowe, które mają wczesne oznaki próchnicy pod warunkiem, że próchnica nie przeniknęła przez szkliwo.

Leczenie

Próchnica jest procesem. We wczesnej fazie próchnica może być zatrzymana, może nawet być odwrócone. Fluor i inne metody zapobiegania również pomagają zębom we wczesnej fazie próchnicy naprawić (remineralizacja). Białe plamki są ostatnim etapem wczesnej próchnicy.

Jak tylko próchnica pogorszy się i dojdzie do pęknięcia szkliwa, tylko dentysta może naprawić ząb. W takim przypadku należy wypełnić ubytek. Jeśli dentysta zadecyduje o konieczności borowania zastosuje miejscowe znieczulenie. Jeśli będzie konieczne użycie lasera, znieczulenie w tym przypadku nie jest konieczne. Rozłożony materiał w ubytku zostaje usunięty a ubytek wypełniony.

Wiele wypełnień jest wykonywana z amalgamatu dentystycznego albo żywicy kompozytowej. Amalgamat jest srebrno-szarym materiałem wykonanym ze srebra, rtęci, miedzi albo innych metali. Żywica kompozytowa ma lepszy wygląd, ponieważ jest w kolorze zęba. Nowsze żywice są bardziej wytrzymałe.

Amalgamaty są używane w zębach trzonowych i przedtrzonowych ponieważ metal nie jest widoczny w tylnej części jamy ustnej. Kompozytowe i ceramiczne materiały są używane do wszystkich zębów.

Jeśli ubytek jest zbyt duży, ząb może nie pomieścić dość materiału wypełniającego do naprawy. W tym przypadku dentysta usunie próchnicę i przykryje ząb ceramiczną plombą, nakładką albo koroną. Można je wykonać gabinecie albo w laboratorium.

Czasami widoczna część zęba pozostaje stosunkowo nienaruszona jednak próchnica występuje w miąższu wewnątrz zęba. W tym przypadku ząb będzie wymagał leczenia kanałowego. Dentysta albo endodonta będą musieli usunąć miąższ zęba i zastąpić go obojętnym materiałem. W większości przypadków ząb wymaga korony.

Kiedy należy skontaktować się z Profesjonalistą?

Wczesny proces próchnicy jest zazwyczaj bezbolesny. Tylko regularne wizyty u dentysty lub prześwietlenie może wykazać wczesną próchnice. Jeśli czujesz rozwijającą się wrażliwość żucia gorących, zimnych albo słodkich pokarmów albo napojów skontaktuj się z dentystą.

Rokowanie

Jeśli próchnica nie będzie od razu leczona prawdopodobnie dojdzie do rozwoju próchnicy znacznej. Ostatecznie niekontrolowanie próchnicy może zniszczyć ząb.

Próchnica zwiększa ryzyko dalszego występowania z kilku powodów:

  • Próchnica jest powodowana przez bakterie. Im więcej masz próchnicy tym więcej bakterii istnieje w Twojej jamie ustnej
  • Ciągła taka sama pielęgnacja jamy ustnej i zwyczaje żywieniowe, które doprowadziły do próchnicy zębów spowodują więcej próchnicy
  • Bakterie mają tendencję do osadzania w wypełnieniach i ubytkach bardziej niż na gładkich zębach, więc te obszary są bardziej narażone na próchnicę
  • Pęknięcia albo szczeliny pozwalają bakteriom i jedzeniu wejść do zęba, prowadząc do próchnicy

 

 

 

 

 

 

Tags: , , , , ,

 

Zajady/Zapalenie Warg

Co to jest?

Zajad jest bolesnym zapaleniem i pęknięciem w kącikach ust, nazywany również zapaleniem warg. Czasami występuje po jednej stronie ust, ale zazwyczaj obejmuje obie strony.

Zajad jest spowodowany przez infekcję grzybiczą (Candida). Drożdże rosną łatwo w wilgoci, która zbiera się w fałdach skóry w kącikach ust. Zajad pojawia się najczęściej u osób ze źle dopasowanymi protezami dentystycznymi, gdyż protezy dentystyczne nie mogą mieć daleko rozdzielonej górnej a dolnej szczęki. Osoby które liżą, pocierają albo w inny sposób podrażniają kąciki ust również mają skłonności do pogłębienia zajadu.

Osoby z nieładami zdrowotnymi takimi jak anemia, cukrzyca i obniżona odporność są szczególnie narażeni.

Objawy

Pękające, bolesne zapalenie w kącikach ust.

Diagnoza

Dentysta albo lekarz najpierw sprawdzi czy Twoje protezy dentystyczne są dobrze dopasowane. Zapyta również o Twoje zwyczaje, takie jak lizanie kącików ust. Może zalecić badania krwi, aby zobaczyć czy masz anemię albo obniżoną odporność. Dentysta może także pobrać wymaz z obszaru bakteryjnego albo zakażenia.

Oczekiwany Czas Leczenia

Gdy przyczyna zostanie skorygowana, leczenie zazwyczaj jest szybkie.

Zapobieganie

Jeśli nosisz protezy dentystyczne odwiedzaj dentystę regularnie aby upewnić się, że pasują i są zamontowane odpowiednio. Unikaj lizania albo pocieranie kącików swoich ust.

Leczenie

Leczenie skupia na wyeliminowaniu powodów powstawania. Niezbędne może być zaprzestanie nawyków albo lepsze dopasowanie protezy. Możesz stosować lekarstwo bezpośrednio na obszar zakażenia, mogą to być środki sterydowe, przeciwgrzybiczne lub przeciwbakteryjne. W poważnych zakażeniach możesz stosować tabletki do ustne przeciwgrzybiczne. Jest to najbardziej prawdopodobne u osób z podstawowymi problemami medycznymi.

Kiedy należy skontaktować się z Profesjonalistą?

Jeśli masz stałe albo powtarzające się zapalenie w kącikach ust skontaktuj się z dentystą albo lekarzem.

Rokowanie

Dobre, jeśli powód zostanie wyeliminowany.

Tags: , ,

Rozszczep wargi i podniebienia

Co to jest?

Rozszczep jest dziurą w wardze, podniebieniu albo łuku zębowym. Rozszczep powstaje gdy części twarzy i jamy ustnej nie łączą się podczas rozwijania w ciąży.

Dziecko może urodzić się z następującym rozszczepem:

  • Warg
  • Podniebienia twardego (sklepienie jamy)
  • Podniebienia miękkiego (tkanka w tylnej części jamy, obok gardła)
  • Łączenia

Rozszczep najczęściej występuje u dziecka jako wada wrodzona, jednakże również może być wynikiem innych problemów. W rzeczywistości ponad 400 wad medycznych jest znana jako rozszczep wargi lub podniebienia.

Rozszczep następuje kiedy części jamy ustnej zaczynają oddzielać się na kawałki nie potrafiąc połączyć się w płodzie. Na przykład, forma górnej wargi podczas piątego do szóstego tygodnia ciąży tworzy trzecią oddzielną cześć, której wcześniej nie było. Jeśli nie udaj się im spotkać i połączyć, wyniknie rozszczep wargi. Podobny proces jest podczas formowania podniebienia przed 10 tygodniem ciąży, jeśli części nie zetkną i połączą się następuje rozszczep podniebienia.

Zdrowie matki zwyczaj wpływa na płód podczas rozwoju w macicy. Niektóre z tych warunków zwiększą ryzyko rozszczepu wargi i/lub podniebienia. Obejmują one:

  • Zakażenia i choroby
  • Palenie
  • Spożywanie alkoholi
  • Niedobór kwasu foliowego
  • Wykorzystanie niektórych leków przeciwpadaczkowych

Dla większości rozszczep, jednakże nie ma żadnego znanego powodu. Pediatryczny genetyk albo doradca genetyki może dostarczyć więcej informacji na ten temat.

Ogólnie rzecz biorąc, rozszczep wargi i podniebienia następuje u 1 albo 2 na 1,000 urodzonych dzieci. Jest to jedna z najczęstszych wad wrodzonych.

Rozszczepy są bardziej powszechne u dzieci z Azji i Indii. Są one mniej popularne wśród dzieci afro amerykańskich. Rozszczep podniebienia jest o połowę częstszy od rozszczepu wargi.

Objawy

Większość rozszczepów jest od razu zdiagnozowana kiedy noworodek jest badany dokładnie po urodzeniu. Jednakże, niektóre rozszczepy podniebienia miękkiego w tylnej części jamy ustnej mogą być zdiagnozowana dopiero jak dziecko zacznie mówić. Są to podśluzówkowe rozszczepy, w których błona śluzowa podniebienia jest nienaruszona lecz występuje zanik podstawowych mięśni.

W odróżnieniu do rozszczepu podniebienia, rozszczepy wargi są łatwo widoczne w momencie urodzenia. Ta wada pojawia się jako wyraźne rozdarcie na wardze. Rozszczep powoduje otwarcie od ust do nosa po stronie wady. Jeśli obie strony wargi mają rozszczep, warga wyda się mieć trzy kawałki – jeden na zewnętrznym boku każdego nozdrza i trzeci połączony z podstawą nosa, znane jako dwustronny rozszczep wargi.

Rozszczepy wargi są o dramatycznym wyglądzie, ale rozszczep podniebienia jest bardziej niepokojący u niemowląt. Rozszczepy podniebienia mogą obejmować od małego do szerokiego otworu. Dzieci z dużym rozszczepem podniebienia nie mogą prawidłowo ssać, więc karmienie piersią albo butelką może być trudne albo niemożliwe. Karmienie dziecka może wymagać szczególnych metod i butelek dla niemowląt takich jak sutek Haberman, urządzenia stomatologiczne lub oba.

Rozszczep podniebienia czasami wpływa na trąbkę Eustachiusza (trąbkę słuchową), która łączy ucho środkowe z gardłem. Takie problemy mogą mieć wpływ na słuch.

Dziecko z nieleczonym rozszczepem podniebienia będzie mieć zaburzenia mowy, jednak niektóre dzieci, które miały leczony rozszczep podniebienia również mogą mieć nieprawidłową mowę. Dzieci te mogą mieć problem z ulatnianiem powietrza z jamy ustnej do nosa, ponieważ mięśnie podniebienia i gardła nie funkcjonują normalnie.

Jeśli rozszczep dziecka obejmuje kościsty grzbiet dentystyczny podtrzymujący zęby, może wynikać z tego wiele dentystycznych problemów, które mogą obejmować brakujące zęby, zęby o wyjątkowym kształcie albo krzywe zęby. Ponadto, zęby, które tworzą się po obu stronach rozszczepu mogą nie mieć wystarczającego wsparcia kości, ten problem może prowadzić do zapalenie przyzębia (dziąseł).

Diagnoza

Diagnoza rozszczepu wargi i/lub rozszczepu podniebienia czasami jest wykonywana przez badanie USG przed porodem. Rozszczepy zazwyczaj są diagnozowane w czasie porodu. Łagodne rozszczepy podniebienia nie są czasami diagnozowane do czasu gdy dziecko zaczyna mówić. Osoba, która ma zwykły rozszczep podniebienia będzie mieć problemy z wymową niektórych dźwięków.

Oczekiwany Czas Leczenia

Rozszczep wargi i podniebienia jest stanem na całe życie. Jednakże może być leczone przez operację, logopedę i inne metody.

Zapobieganie

Większość rozszczepów nie można przewidzieć czy też zapobiec. Kobiety powinny uzyskać dobrą opiekę przedporodową i postępować zgodnie z dobrymi praktykami zdrowotnymi w czasie ciąży. Ale nawet te środki ostrożności nie staną na przeszkodzie większości rozszczepom. Badania sugerują, że branie kwasu foliowego przed planowaną ciążą i podczas pierwszych dwóch miesięcy ciąży może zredukować szanse wystąpienia rozszczepu. Kobiety powinny również unikać alkoholu podczas ciąży.

Leczenie

Leczenie zaczyna się zaraz po urodzeniu. Rodzice często są zaskoczeni i zmartwieni zastanawiając się co mogli zrobić aby zapobiec problemowi. Nie ma się co dziwić, że wiele matek odczuwa niepokoju albo czuje się winną. Martwią się jak ich dziecko będzie postrzegane przez innych i co czeka ich dzieci. Jednakże szybko dowiadują się, że rozszczepy są częstym przypadkiem i jak są leczone.

Ponieważ rozszczepy powodują wiele problemów i wymagają długiego leczenia najlepiej są leczone przez „zespoły rozszczepów podniebienia” w regionalnych ośrodkach medycznych. Te zespoły zwykle zapewniają „całościowy zakup” sprzętów-usług dla potrzeb dziecka. Te zespoły zwykle obejmują:

  • Dentystę ze specjalizacją dziecięcą
  • Chirurga jamy ustnej i szczęki
  • Chirurga rekonstrukcji i plastyki
  • Otolaryngologa (lekarza od uszu, nosa i gardła)
  • Pediatrę
  • Pediatrę genetyka
  • Ortodontę
  • Pielęgniarkę
  • Doradcę karmienia albo laktacji
  • Audiologa
  • Patologa mowy
  • Psychologa
  • Pracownika socjalnego
  • Technika laboranta dentystycznego

Jeśli zespół nie jest dostępny, chirurg zazwyczaj bada dziecko jako pierwsze i zarządza jego ogólne potrzeby.

Zespoły rozszczepów podniebienia najpierw badają dziecko po urodzeniu i koordynują opiekę przez lata wzrostu i rozwoju.

Zespoły zajmują się takimi samymi objawami, mogą dostawać różne zalecenia i protokoły zapewnienia opieki. Rodzice, którzy mają więcej niż jeden zespół dostępny w ich obszarze mogą przeprowadzić wywiad z zespołami, aby zadecydować który zapewni im dziecku najlepszą opiekę.

Operacja rozszczepu wargi zwykle jest przeprowadzana w około 2 do 3 miesiąca życia dziecka. Podniebienie często jest leczone przez 1 rok życia dziecka. Dokładny wybrany termin i chirurgiczne metody będą się różnić w zależności od potrzeb każdego dziecka. U dzieci z rozszczepem podniebienia lekarz od uszu, nosa i gardła często umieszcza słuchawki do uszy w czasie leczenia podniebienia w celu poprawy słuchu. Są one umieszczane tymczasowo. Inne operacje są przeprowadzane, aby poprawić wygląd i wypełnić brakujące kości, te operacje są powszechne. Ostatnia procedura leczenia często jest wykonywana w późnym okresie dojrzewania.

Dziecko zwykle wymaga zarówno zwykłego leczenia stomatologicznego jak i leczenia ortodontycznego. Wiele dzieci z rozszczepami potrzebuje długiego leczenia ortodontycznego, aby poprawić kształt łuku zębowego i pomóc zębom prawidłowo wyrosnąć w jamie ustnej. Niektóre dzieci wymagają także operacji szczęki, w celu poprawy funkcji i wyglądu górnej szczęki, aby nie wyrosła za bardzo.

Wiele niemowląt potrzebuje urządzenia do jamy ustnej wspomagające karmienie. Niektóre dzieci z rozszczepem wargi i podniebienia również potrzebują urządzenia typu ortodontycznego do wyrównania dwóch części podniebienia twardego przed rozpoczęciem leczenia warg. Ponieważ dziecko rośnie, różni opiekunowie zespołów są potrzebni.

Kiedy należy skontaktować się z Profesjonalistą?

Większość dzieci urodzonych z rozszczepem jamy ustnej ma szybką interwencję ze strony zespołów zajmujących się rozszczepami. Jednakże, bardzo drobne rozszczepy podniebienia nie są oczywiste do czasu gdy dziecko zacznie mówić albo nawet później. Czasami bardzo łagodne rozszczepy nie są zauważone do czasu gdy dziecko zaczyna mówić. Jeśli zaniepokoiła Cię mowa Twojego dziecka skontaktuj się z twoim pediatrą albo dentystą, oni mogą skierować Cię do logopedy.

Rokowanie

Rozszczep wargi i rozszczep podniebienia są stanem na całe życie. Zazwyczaj są one leczone od razu i zostają wyrzeczone do osiągnięcia wieku dojrzewania. Zwykle nie wymagają jakiegokolwiek dalszego leczenia później.

Tags: , , , , ,

Opryszczka i pęcherzyki wargi

Co to jest?

Opryszczki i pęcherzyki wargi są powodowane przez wirusa opryszczki pospolitej typu 1 (HSV-1). Ten wirus jest przekazywany od osoby do osoby przez ślinę (bezpośrednio albo przez picie z tej samej szklanki lub filiżanki) albo przez kontakt ze skórą. Opryszczki zazwyczaj pojawiają się jako grupki maleńkich pęcherzów na wardze. Większość osób po raz pierwszy jest zakażona HSV-1 przed 10 rokiem życia.

Po tej pierwszej infekcji wirus pozostaje nieaktywny (bezczynny) w nerwach twarzy. U niektórych osób wirus uaktywnia się ponownie od czasu do czasu. W takim przypadku pojawia się opryszczka. HSV-1 może pojawić się w wyniku zimna albo gorączki.

Stres również może wywołać opryszczkę, obejmuje umysłowe i emocjonalne napięcie, jak również leczenie stomatologiczne, choroby, traumy albo narażenia na promieniowanie słoneczne. HSV-1 również może zakażać oczy, skórę palców i genitalia. Jednakże, większość zakażeń opryszczki narządów płciowych jest spowodowana przez opryszczkę zwykłą typu 2 (HSV-2).

HSV-1 może powodować poważną chorobę u osób, które mają inne problemy zdrowotne albo osłabiony układ immunologiczny przez chorobę albo leki.

Objawy

Osoby zakażone HSV-1 po raz pierwszy mogą mieć gorączkę, ból głowy, mdłości i wymioty. Mogą mieć bolesną opuchliznę i otwarte rany w jamie ustnej. Niektóre osoby odczuwają ból gardła. Objawy te zazwyczaj występują tydzień po tym jak ktoś został zarażony na HSV-1.

Opryszczka pojawiają się gdy HSV-1 uaktywnia się ponownie później w życiu. Może następować po chorobie albo stresie, złym odżywianiu albo narażeniu na promieniowanie słoneczne. Czasami nie ma żadnego znanego powodu. Dentystyczne zabiegi, które rozciągają wargę czasami mogą wywołać wirusa.

Granica wargi jest najczęstszym miejscem gdzie pojawia się opryszczka. Czasami może występować wewnątrz jamy ustnej, jest to bardziej prawdopodobne u osób z osłabionym układem odpornościowym lub innymi problemami zdrowotnymi.

Pierwsze oznaki opryszczki to mrowienie, pieczenie albo swędzenie, następują przed opuchlizną i zaczerwienienie. W ciągu 24 do 48 godzin jedna albo więcej maleńkich pęcherzyków („opryszczka wargi”) pojawia się. Te pęcherze pękają i tworzą bolesne rany („opryszczkę”) przypominającą strupki. Tworzy się na nich naskórek podczas gojenia.

Diagnoza

Dentysta albo lekarz zazwyczaj może diagnozować opryszczkę przez zapytanie o Twoją historię choroby i zbadanie. Jeśli okaże się, że nie jest to opryszczka tylko coś innego lekarz zaleci inne testy, aby diagnozować problem.

Oczekiwany Czas Leczenia

Gdy zarazisz się po raz pierwszy HSV-1 objawy mogą trwać 7 do 14 dni. Opryszczka zazwyczaj widnieje 4 dni, a leczy się całkowicie wewnątrz od 8 do 10 dni.

Zapobieganie

Aby pomóc zapobiec pierwszemu zakażeniu opryszczką u dzieci nie pozwól im się całować z kimś, kto ma opryszczkę wargi albo oznaki pierwszego zakażenia opryszczką. Jednakże, HSV-1 jest bardzo powszechne, większość dzieci często się zaraża do czasu gdy osiągają wiek dojrzewania. Kilka różnych szczepionek jest opracowanych przeciwko HSV (typy 1 i 2), ale wydają się chronić tylko ludzi, którzy nigdy nie byli zainfekowani.

Są dowody aby sądzić, że używanie filtru słonecznego na wargach chroni przed opryszczką spowodowaną przez słońce. Przeciwwirusowe leki mogą zapobiegać powstawaniu opryszczki, w wyjątkowych sytuacjach dentysta albo lekarz może przepisać te leki. Jeśli spodziewasz się zakażenia w jakikolwiek sposób, wcześniejsze zażywanie leku może zmniejszyć szansę na opryszczkę.

Leczenie

Niektóre leki mogą przyśpieszyć gojenie się opryszczki, uśmierzają ból i dyskomfort. Leki to acyklowir (Zovirax), famciclovir (Famvir) i valacyclovir (Valtrex). Lek jednak nie pozbywa się wirusa. Należy je brać za każdym razem gdy czuć, że opryszczka pojawi się, jednak jak już masz opryszczkę na wardze leki nie zdziałają wiele. Niektóre osoby biorą je, gdy są narażeni na stres, tak dla bezpieczeństwa.

Utrzymuj obszar w czystości i stosuj pomadkę ochronną do ust, spróbuj nie dotykać tego obszaru. Unikaj całowania każdego, podczas gdy masz pęcherze i rany na wargach.

Kiedy należy skontaktować się z Profesjonalistą?

Opryszczki są powszechne, zazwyczaj nie są niebezpieczne. Jeśli masz osłabiony układ immunologiczny (z powodu choroby albo leków które bierzesz) HSV-1 może powodować poważną chorobę. Skontaktuj się dentystą albo lekarzem natychmiast jeśli:

  • Rany wargi albo jamy ustnej utrzymują się dłużej niż jeden tydzień
  • Rany sprawiają, że trudno Ci rozmawiać albo połykać
  • Masz gorączkę
  • Pęcherze cały czas pękają bez gojenia się

Rokowanie

HSV-1 zakażenie jest problemem na całe życie.

Tags: , , ,

Syndrom popękanych zębów

Co to jest?

Niektóre zęby mają pęknięcia, które są zbyt małe aby zobaczyć je na zdjęciu rentgenowskim. Czasami pęknięcia są pod dziąsłami. Te małe pęknięcia są znane jako „Syndrom popękanych zębów”.

Syndrom popękanych zębów jest powszechny w dolnych tylnych zębach (zębach trzonowych), ponieważ zęby te wykorzystując najwięcej siły do żucia.

Niektóre osoby zgrzytają albo zaciskają zęby i przez to mogą być bardziej narażeni na syndrom popękanych zębów. Czasami sposób w jaki osoby zagryzają może powodować zbyt duży nacisk na jeden ząb, to również może powodować pęknięcia zębów.

Zęby z obfitymi wypełnieniami oraz zęby po leczeniu kanałowym są słabsze i mogą być bardziej narażone na pękanie. Osoby z jednym pęknięciem zęba mają duże szanse mieć następne w tym samym czasie albo w przyszłości.

Objawy

Ząb może czasami boleć gdy gryziesz albo żujesz. Wrażliwość albo ból może być łagodna albo intensywna, może trwać przez krótki czas albo długo. Może być bolesna dopiero, gdy jesz niektóre pokarmy albo gryziesz w określony sposób, nie czujesz stałego bólu jak w przypadku próchnicy albo ropnia tylko sporadyczny ból. Ząb może być wrażliwszy na zimne napoje lub jedzenie.

Jeśli pęknięcie robi się coraz większe kawałek zęba może odpadać, zakażenie może również się pogłębiać, zdarzać się to w wokół dziąseł złamanego zęba. Możesz zauważać wypukłość w stylu pryszcza na dziąśle obok zęba, w środku może znajdować się ropa. Jest to znane jako przetoka.

Wiele osób z syndromem popękanych zębów ma objawy miesiącami. Syndrom popękanych zębów jest jednym z najtrudniejszych dentystycznych problemów do zdiagnozowania, ponieważ ból nie jest do przewidzenia. Twój dentysta może skierować Cię do endodonty (specjalisty od kanału korzenia zęba).

Diagnoza

Dentysta zbada Twoją jamę ustną i zęby skupiając na omawianym zębie. Może używać ostrego narzędzia o nazwie zgłębnik, aby wyszukać pęknięcia w zębie. Dentysta będzie również oglądać dziąsła wokół zębów. Może zalecić zdjęcie rentgenografie, ale one często nie wskazują pęknięć.

Dentysta może wykorzystywać specjalne narzędzia do testowania zęba. Jedno narzędzie wygląda jak szczoteczka do zębów bez włosków. Pasuje do jednej części zęba podczas zgryzu do badania. Jeśli odczuwasz ból, część zęba badanego najprawdopodobniej ma pęknięcia.

Dentysta świeci bardzo jaskrawym światełkiem na zęby, może również nałożyć specjalny barwnik na Twoje zęby. Jeśli ząb ma już wypełnienie albo koronę, dentysta może usunąć je aby widzieć lepiej ząb.

Oczekiwany Czas Leczenia

Jak długo objawy występują zależy od tego jak szybko popękany ząb zostanie zdiagnozowany. Nawet po tym jak pęknięcie zostanie znalezione, leczenie całkowicie nie uśmierzy objawów.

Zapobieganie

Jeśli zgrzytasz albo zaciskasz zęby porozmawiaj z dentystą o leczeniu/zwalczeniu tego problemu. Zgrzytanie może zwiększać ryzyko występowania syndromu popękanych zębów.

Leczenie

Leczenie syndromu popękanych zębów nie zawsze przynosić ulgę objawom.

Leczenie zależy od:

  • Gdzie pęknięcie wystąpiło?
  • Jak głęboko jest?
  • Jak duże jest?

Czasami pęknięcie atakuje jeden lub więcej guzków zęba, jest to najwyżej położony punkt zęba. W tym przypadku ząb może zostać umocowany koroną, znaną również jako koronka. Niektóre pęknięcia wpływają na miąższ: centrum zęba, gdzie są nerwy i naczynia krwionośne. Wówczas ząb wymaga leczenia kanałowego.

Około 20% zębów z syndromem popękanych zębów wymaga leczenia kanałowego. Po leczeniu ząb już nie jest wrażliwy na temperaturę, ale wciąż reaguje na nacisk. Jeśli odczuwasz ból przed leczeniem kanałowym, będziesz nadal odczuwał go po, jednak nie będzie tak intensywny albo częsty lecz wciąż będzie następować.

W niektórych przypadkach, ząb może zostać usunięty. Niektóre pęknięcia mają wpływ na korzeń zęba w szczęce i nie ma żadnego sposobu aby wyleczyć ten typ pęknięcia, wówczas ząb zostaje usunięty. Może być zastąpiony na implant albo mostek.

Dentysta może zalecić noszenie na noc ochraniacza nazębnego (kawałek plastiku w formie zgryzu) uniemożliwiający zgrzytanie zębami. Pozwoli to zmniejszyć ból od zgrzytania, zmniejszyć wrażliwość zębów. Ochraniacz nazębny może być noszony podczas snu lub w innych godzinach jeśli zaciskanie albo zgrzytanie zdarza się podczas aktywnej części dnia.

Kiedy należy skontaktować się z Profesjonalistą?

Jeśli odczuwasz ból, gdy gryziesz albo żujesz skontaktuj się z dentystą.

Rokowanie

Leczenie syndromu popękanych zębów jest nie zawsze udane. Dentysta powinien porozmawiać z Tobą o tym co może się wydarzyć. U niektórych osób założenie korony rozwiązuje problem, u innych natomiast leczenie kanałowe. Niektóre osoby nadal mają sporadyczne objawy po leczeniu, a niektórzy mogą mieć usunięty ząb.

 

 

Tags: , , , , , ,

Torbiele Jamy Ustnej

Co to jest?

Torbiel jest formą worka albo torby pod skórą albo w kości. Torbiel może być pusty albo zawierać płyn. Nie jest nowotworowy.

Torbiel jest pokryty pewnego rodzaju tkanką nazywaną nabłonkiem. Ten typ tkanki zwykle znajduje się w warstwach powierzchniowych, takich jak skóra i błona śluzowa jamy ustnej. Torbiele mogą się tworzyć, podczas gdy komórki nabłonka wnikają w głąb warstwy ciała i zaczynają się rozmnażać.

Torbiele jamy ustnej znajdują się w głowie albo szyi. Mogą być w kości szczękowej albo w tkankach miękkich takich jak gruczoły ślinowe, skóra albo wewnątrz ust.

Jest wiele typów torbieli.

Czasami torbiel w kości szczękowej jest pokryty nabłonkiem, który zwykle formuje zęby, co jest nazywane zębopochodny torbiel. Ten typ torbiela szczęki może rosnąć na tyle dużo, aby przemieścić zęby i powodować problemy z gryzieniem (sposób łączenia zębów).

Duży torbiel zębopochodny również może osłabiać szczękę, ponieważ torbiel zastępuje twardą tkankę kostną. Sprawia, że szczęka jest bardziej podatna na złamania. Szczęka może mieć stan zapalny, zakażenie i ból.

Jeden typ torbiela zębopochodnego nazywany zębopochodny keratocyst, ma skłonności do wzrostu bardzo szybko. Jest trudny do leczenia i powraca częściej niż inne typy torbieli. Osoby z wrodzoną chorobą zwaną zespołem nabłoniaków znamionowych może kształtować ten typ torbieli.

Najczęstszym torbielem występującym w jamie ustnej jest wierzchołkowy okołozębowy torbiel. Rozwija się w wyniku zakażenia miąższu zęba lub nerwów. To zakażenie zwykle jest spowodowane przez próchnicę.

Torbiel zawiązkowa zęba tworzy się przy koronie zęba. Ten typ torbieli może powodować pęknięcia korzenie zęba w obszarze resorbowania (przenikania).

Objawy

Torbiel w tkance miękkiej może pojawiać się jako drobny, bezbolesny guz, często mniejszy niż 1 cala w średnicy. Torbiel może być pod skórą wewnętrznej dolnej wargi, wewnętrznego policzka albo dziąsła. Zazwyczaj nie powoduje bólu chyba, że ulegnie zakażeniu.

Mały zębopochodny torbiel szczęki może być bezbolesny, niezauważony. Gdy torbiel zębopochodny staje się duży i jest zainfekowany wówczas może być bolesny. Może również powodować wybrzuszenie kości szczękowej i poluzować zęby.

Diagnoza

Jeśli masz torbiel dentysta może zalecić wykonanie biopsji. W tym typie biopsji, płyn z torbiela zostaje usunięty igłą. Możesz mieć również inny typ biopsji, w której tkanka albo cały torbiel zostaje usunięty. Płyn albo tkanka jest analizowana w laboratorium.

Biopsja ustali typ torbiela i jak powinien być leczony. Potwierdzi również, że masz torbiel, a nie nowotwór.

Oczekiwany Czas Leczenia

Nieleczony torbiel może stawać się większy. Torbiele usuwa się operacyjnie. Czasami odrastają ponownie.

Zapobieganie

Nie ma żadnego sposobu, aby zapobiec występowania torbieli.

Leczenie

Zazwyczaj torbiel usuwa się operacyjnie. Chirurg jamy ustnej wykonuje zabieg przy znieczuleniu miejscowym. Jeśli torbiel zostanie zainfekowany, możesz dostać antybiotyki.

Kiedy należy skontaktować się z Profesjonalistą?

Skontaktuj się z dentystą jeśli zauważysz opuchliznę w jamie ustnej albo w pobliżu szczęki. Może być bolesny albo bezbolesny. Czasami małe dziecko może mieć torbiel w miejscu gdzie ząb się wyrzyna. W takim przypadku zauważysz niewielkie wybrzuszenie tkanki miękkiej na grzbiecie szczęki nad koroną zęba. Jeśli wybrzuszenie będzie zaczerwienione, może być wrażliwe albo bolesne.

Skontaktuj się z dentystą jeśli zauważysz, że ząb rusza się, czasami jest to spowodowane przez zębopochodny torbiel.

Rokowanie

Rokowanie jest bardzo dobre, ponieważ torbiele mogą być usunięte przez operację. Jednakże, niektóre torbiele odrastają ponownie. Osoby, które miały usunięty torbiel powinny być badane od czasu do czasu przez dentystę.

Tags: , , ,

Wrażliwe Zęby

Co to jest?

Wielu z nas mówi, że ma „wrażliwe zęby”. Zazwyczaj oznacza to, że czujemy ukłucia bólu albo dyskomfort w pewnych sytuacjach np.:

  • Pijąc albo jedząc zimne rzeczy
  • Pijąc albo jedząc gorące rzeczy
  • Jedząc słodycze
  • Dotykając zęby innymi zębami albo językiem

Są dwa typy wrażliwości zęba:

Wrażliwość zębinowa występuje kiedy zębina (warstwa środka) zęba jest odsłonięta. Zwykle, zębina jest przykryta przez szkliwo powyżej linii dziąseł i przez kostniwo poniżej linii dziąseł. Zębina składa się z niewielkich otworów zwanych kanalikami. Wewnątrz każdego kanalika leży gałąź nerwowa, która pochodzi z miąższu zęba (centrum nerwu zęba). Gdy zębina zostanie odsłonięta, chłodna albo gorąca temperatura albo nacisk może wpływać na tą gałąź nerwową i powodować wrażliwość.

Wrażliwość zębinowa występuje, gdy zewnętrzne powłoki ochronne jak szkliwo albo kostniwo są usunięte, odsłaniając zębinę. Może atakować jeden lub więcej zębów. Niektóre przyczyny odsłonięcia zębiny obejmują:

  • Szczotkowanie zębów zbyt mocno, niszcząc warstwę szkliwa
  • Zła higiena jamy ustnej, pozwalająca nagromadzać się kamieniowi nazębnemu przy linii dziąseł
  • Długoterminowe zgrzytanie zębami
  • Nieleczone ubytki
  • Stare wypełnienie z pęknięciem albo wyciekiem
  • Recesja dziąseł, która odsłania korzeń zęba. Recesja dziąseł często jest spowodowana przez choroby przyzębia albo przez szczotkowanie zbyt mocne
  • Operacje dziąseł, które odsłaniają korzenie zębów
  • Wybielanie zębów u osób, które mają już odsłonięte korzenie zębów
  • Częste jedzenie kwaśnych pokarmów lub picie kwaśnych napojów

Wrażliwość miazgi jest reakcją miąższu zęba. Miąższ jest masą naczyń krwionośnych i nerwów pośrodku każdego zęba. Wrażliwość miazgi zazwyczaj dotyczy tylko jednego zęba. Powody obejmują:

  • Próchnicę albo infekcję
  • Niedawne wypełnienie
  • Nadmierny nacisk podczas zaciskania albo zgrzytania
  • Popękany albo złamany ząb

Jeśli czujesz ostry ból podczas zgryzu, możesz mieć pęknięte albo uszkodzone wypełnienie. Ból po zwolnieniu zgryzu jest oznaką popękanego zęba.

Objawy

Objawy wrażliwości zębinowej i miazgi zazwyczaj związane są z reakcją na temperaturę albo naciskiem. Wrażliwość na zimne napoje albo jedzenia jest najczęstszym objawem. Rzadziej zęby są wrażliwe na gorące temperatury. Jeśli jeden ząb jest wrażliwy na gorąco to może znaczyć że nerw zęba jest martwy. W tym przypadku leczenie kanałowe jest niezbędne.

Diagnoza

Dentysta sprawdzi Twoją dentystyczną historię i zbada Twoją jamę usną. Będzie również potrzebował zdjęcia rentgenowskiego, aby zobaczyć czy jest próchnica albo problem z nerwem. Zapyta o Twoje zwyczaje, zgrzytanie albo zaciskanie zębów co może przyczyniać się do wrażliwości. Dentysta poszuka próchnicy, głębokich ubytków i odsłoniętych powierzchni. Może korzystać z zgłębnika – metalowe narzędzie z ostrym czubkiem – do badania wrażliwości zębów.

Ząb może być wrażliwy na zimno przez kilka tygodni po tym jak dentysta założy wypełnienie. Metale w amalgamacie (srebro) przewodzą zimno bardzo dobrze, przekazując go do miąższu. Wiązanie (o kolorze zębów) wypełnienia wymaga akwaforty zęba kwasem zanim wypełnieniem zostanie umieszczone. W niektórych przypadkach akwaforta usuwa szkliwo aż tak, że ząb staje się wrażliwy. Jednakże, są postępy w tworzeniu więzi co przyczynia się do zmniejszenia prawdopodobieństwa powodowania nadwrażliwości zębów.

Dentysta albo endodonta może przeprowadzić testy, aby sprawdzić czy wymagasz leczenia kanałowego.

Oczekiwany Czas Leczenia

Jeśli ząb stał się wrażliwy po tym jak dentysta zamieścił wypełnienie, problem ustąpi w ciągu kilku tygodni. Czasami wypełnienie jest za wysokie i wywierasz zbyt duży nacisk na ząb gdy gryziesz, wówczas dentysta musi redukować wysokość wypełnienia. Jeśli wrażliwość nie ustąpi z czasem, ząb prawdopodobnie wymaga leczenia kanałowego.

Wrażliwość na więcej niż jeden ząb może ustąpić po krótkim czasie albo może postępować, zależy to od powodu wrażliwości. Każdy przypadek różni się, niektóre osoby mają wrażliwe zęby tylko przez miesiąc albo dwa, a inni przez wiele lat.

Zapobieganie

Wrażliwość zębinowa – sposoby jak można ograniczać jej występowanie:

  • Szczotkując dwa razy dziennie i czyszcząc nicią dentystyczną codziennie
  • Używając szczoteczek do zębów z miękkim albo bardzo miękkim włosiem i czyszcząc łagodnie górę i w dół, a nie na boki
  • Używając pastę do zębów i płynu do płukania ust z fluorem
  • Używając pastę do zębów, która jest specjalna dla wrażliwych zębów
  • Leczenie problemów zgrzytania albo zaciskania zębów (bruksizmu)

Wrażliwość miazgi – jeśli ząb wymaga leczenia kanałowego, nie ma żadnego dobrego sposobu aby zapobiec wrażliwość miazgi poza tym zabiegiem. Opóźnienie leczenia kanałowego nie jest zalecane może powodować dalsze problemy.

Leczenie

Wrażliwość zębinowa nadaje się do leczenia, niezależnie od przyczyny.

Dentysta albo higienistka stomatologii najpierw wyczyści Twoje zęby. Jeśli Twoje zęby są zbyt wrażliwe, aby zostały wyczyszczone, dentysta może zalecić środek znieczulający albo podtlenek azotu przed czyszczeniem.

Po czyszczeniu dentysta nałoży lakier fluoryzowany chroniący Twoje zęby, to chwilowo zredukuje wrażliwość i wzmocni zęby. Dentysta zastosuje produkt blokujący otwarcia (kanaliki) w zębach i zredukuje Twoją wrażliwość. Nowszych sposobem jest użycie lasera dentystycznego. Laseroterapia zmienia kanaliki aby zredukować wrażliwość.

Używanie fluoryzowanych past i płynów do płukania ust w domu również pomaga redukować wrażliwość. Są dostępne specjalne pasty dla wrażliwych zębów.

Pozmawiaj z dentystą jaki płyn z fluorkiem powinieneś używać. Niektóre bez recepty płyny do płukania są kwasowe. Powinieneś używać płynów z fluorkiem, które zawierają neutralny fluorek sodu.

Wrażliwość miazgi jest leczona kanałowo, jeśli nerw zęba jest uszkodzony albo martwy. Nerw zostaje usunięty i umieszcza się nie reaktywną substancję (gutaperka) w przestrzeni gdzie nerw się znajdował. Wówczas ząb jest pozbawiony ochronnej powłoki, szkliwa i dlatego stosuje się wypełnienie albo koronę.

Aby zmniejszyć ból z powodu zgrzytania albo zaciskania, dentysta zaleci plastikowy nocny ochraniacz, który powinieneś nosić podczas snu.

Kiedy należy skontaktować się z Profesjonalistą?

Jeśli wrażliwość trwa dłużej niż kilka tygodni skontaktuj się z dentystą. Jeśli masz zaplanowane niedługo dentystyczne czyszczenie zębów, poczekaj i wówczas porozmawiaj z dentystą o Twojej wrażliwości i możliwych powodach. Większość przypadków wrażliwości zębów są łatwe do leczenia.

Rokowanie

Perspektywy są różne w zależności od powodu wrażliwości.

Tags: , , , , ,

Zapalenie jamy ustnej spowodowane protezą

Co to jest?

Zapalenie jamy ustnej spowodowane protezą (Zapalenie protezy) występuje u osób, które noszą protezy dentystyczne, lecz osoby, które nie noszą protez dentystycznych również mogą je dostawać. Znane również jako zapalenie błony śluzowej wywołane protezą, opryszczkowe zapalenie jamy ustnej wywołane protezą i przewlekłe zanikowe zakażenie drożdżakami. Stan ten najczęściej występuje u starszych ludzi.

Zapalenie jamy ustnej spowodowane protezą jest powiązane z jednym lub wieloma powodami:

  • Protezy dentystyczne, które nie pasują do siebie prawidłowo (zwłaszcza, jeśli są one noszone podczas snu)
  • Niedostateczne czyszczenie protezy
  • Nagromadzenia drożdży Candida albicans, który może powodować zakażenie

Zapalenie jamy ustnej spowodowane protezą może pojawiać się na kilka sposobów. Niektóre osoby nie mają nawet objawów. W niektórych przypadkach obszar pod górną protezą ma stan zapalny albo obrzęk, inne osoby mają nieco bolesne zapalenie. Mogą mieć czerwone, szorstkie rany na podniebieniu, jest to oznaka rozrostu brodawkowej.

Zapalenie jamy ustnej spowodowane protezą następuje częściej przez górną protezę. Może być spowodowane przez to, że górna proteza dentystyczna pokrywa większy obszar niż dolna i jest utrzymywana w miejscu z większą mocą ssania. Dopasowanie protezy jest bardzo ważne, jeśli nie będą pasować do siebie, drożdże mogą nagromadzać się pod spodem.

Osoby z cukrzycą typu 2 mają zwiększone ryzyko rozwoju tej choroby. Osoby z osłabionym układem immunologicznym są bardziej narażeni na zakażenie drożdżami Candida. Osoby, które palą i te, które nie usuwają protez codziennie na noc mają wyższe ryzyko rozwijania zapalenia protezy jamy ustnej.

Objawy

Osoby z zapaleniem jamy ustnej spowodowanej protezą często nie mają jakichkolwiek objaw. Tkanki pod protezą dentystyczną mogą stać się czerwieńsze niż zwykły. Czasami występują drobne czerwone rany na podniebieniu. Protezy muszą pasować jak należy, gdyż niedopasowane mogą uszkadzać jamę ustną. Mogą również występować białe plamki w jamie ustnej co może być oznaką kandydozy (Drożdżycy).

Diagnoza

Na każdej regularnej wizycie dentysta zbada Twoje protezy dentystyczne upewniając się, że są czyste i pasują, zbada również Twoją jamę ustną. Dentysta może zapytać Cię:

  • Czy odczuwasz jakikolwiek ból w jamie ustnej?
  • Czy Twoje protezy są dla Ciebie wygodne?
  • Czy wyciągasz protezy na noc?
  • Jak często czyścisz protezy?
  • Jak często nosisz swoje protezy?

Dentysta może podejrzewać zapalenie jamy ustnej spowodowanej protezą jeśli obszar pod twoimi protezami jest spuchnięty lub obolały albo masz strupki na podniebieniu. Dentysta sprawdzi czy masz drożdżycę, wymaga to pocierania chorego obszaru bawełnianym wacikiem. Wymaz jest umieszczany w specjalnym roztworze, który jest wysyłany do laboratorium.

Oczekiwany Czas Leczenia

Zapalenie jamy ustnej spowodowane protezą może trwać przez wiele lat jeśli nie będzie leczone. Regularne wizyty u dentysty mogą zapewniać wczesne zdiagnozowanie problemu i leczenie.

Zapobieganie

Protezy dentystyczne i jama ustna wymagają codziennej higieny, nawet jeśli już nie masz swoich naturalnych zębów. Osad i kamień nazębny mogą nagromadzać się na Twoich protezach, będzie to podrażniać Twoją jamę ustną i dziąsła. Ściągaj zawsze protezy na noc, przysparza to ulgi Twojej jamie ustnej. Pozwala również ślinie czyścić Twoją jamę ustną.

Aby zapobiec zapaleniu jamy ustnej spowodowanej przez protezę i inne zapalenia jamy ustnej powinieneś:

  • Odwiedzać dentystę przynajmniej raz na rok. Dentysta może poprosić Cię, aby odwiedzał go częściej, to zależy od stanu Twojej jamy ustnej i ogólnego stanu zdrowia. Osoby, które palą albo spożywają alkohol powinny odwiedzać dentystę częściej niż raz w roku
  • Upewnić się, że protezy pasują jak należy. Dopasowanie protezy mogą zmienić się z czasem. Odwiedź dentystę jeśli protezy nie są poprawnie umieszczone
  • Odwiedzać dentystę jeśli protezy zostaną uszkodzone. Nie próbuj naprawić ich sam
  • Płukać protezy po posiłkach
  • Czyścić protezy zawsze na noc specjalnym kremem albo pastą i namoczyć je na noc w wodzie
  • Moczyć protezy w musującym roztworze raz na tydzień
  • Szczotkować i czyścić nicią dentystyczną pozostające zęby. Jeśli nie masz już żadnych swoich naturalnych zębów, płucz wodą jamę ustną regularnie

Leczenie

Jeśli protezy dentystyczne nie pasują jak należy dentysta może je wyregulować, naprawić albo wymienić. Dentysta pokaże Ci jak czyścić protezy i jamę ustną. Pokaże również jak masować wewnątrz jamy ustnej, aby pomóc utrzymać zdrowy stan. Możesz potrzebować leku aby wyleczyć zakażenie w jamie ustnej. Dentysta zasugeruje abyś płukał protezy w antybakteryjny płynie albo środku przeciwgrzybicznym, wówczas przepisze receptę. Podczas zapalenia jamy ustnej spowodowanej protezą używaj protezy jak najmniej.

Kiedy należy skontaktować się z Profesjonalistą?

Skontaktuj się z dentystą jeśli:

  • Twoje protezy pękną albo odłamią się
  • Twoje protezy już nie pasują jak należy
  • Boli Cię kiedy zakładasz protezy albo ściągasz je

Nie noś protez dentystycznych do czasu gdy zostaną naprawione. Skontaktuj się z dentystą jeśli Twoje protezy już nie mieszczą się jak należy albo jeśli boli podczas zakładania albo wyciągania. Skontaktuj się z dentystą również jeśli obszar pod twoimi protezami jest spuchnięty albo obolały.

Rokowanie

Rokowanie jest bardzo dobre z odpowiednim leczeniem. Musisz zapewnić należytą opiekę domową swoim protezom. Obejmuje to ściąganie ich codziennie na noc i utrzymanie Twojej jamy ustnej i protez w czystości.

Tags: , , , ,

« Older entries § Newer entries »